Leica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aparat fotograficzny Leica 1 z 1925 roku

Leica (nazwa pochodzi od nazwiska właściciela zakładów: Leitz oraz od słowa camera) — marka pierwszych fotograficznych aparatów małoobrazkowych. Obecnie jest bardziej znana z produkcji układów optycznych na rynku sprzętu geodezyjnego oraz laboratoryjnego.

Pierwszy aparat marki Leica skonstruował Oskar Barnack w 1913 roku. Pomysłem autora było użycie w aparacie fotograficznym około 2 metrów perforowanej taśmy kinematograficznej, w celu uzyskania 40 klatek na jednym odcinku błony. Klatka małoobrazkowa 24x36mm powstała z podwojenia kinowej 18x24mm.

Z nastaniem aparatów "Leica" rozpoczął się okres nowoczesnego reportażu fotograficznego. Dzięki rozmiarom i poręczności tego sprzętu fotoreporter mógł znajdować się w centrum wydarzeń.

Produkcję seryjną aparatów marki Leica rozpoczęto w 1925 roku w zakładach E. Leitz Optische Werke w Wetzlar.

W listopadzie 2007 na aukcji w Wiedniu za model z 1923 zapłacono 336 tysięcy euro. Model, który osiągnął tę cenę należy do prototypowej serii i jest oznaczony numerem 107. Jest pierwszym aparatem wyeksportowanym na rynek amerykański (w celu przedłożenia w tamtejszym urzędzie patentowym)[1]. W maju 2011, na aukcji w Niemczech sprzedano aparat fotograficzny firmy Leica z 1923 za 1,32 miliona euro. Aparat ten pochodził z serii liczącej zaledwie 25 egzemplarzy. Ten jeden miał wygrawerowany napis "Germany", gdyż starał się o patent w Nowym Jorku[2].

Obecnie w obiektywy Leica są wyposażane niektóre modele aparatów fotograficznych firmy Panasonic.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]