Euro

Euro
Banknoty
Kod ISO 4217	EUR
Państwo	Strefa euro wraz z następującymi terytoriami zależnymi Francji: Gujana Francuska, Gwadelupa, Martynika, Majotta, Reunion, Saint-Barthélemy, Saint-Martin, Saint-Pierre i Miquelon Umowa z UE: Monako, San Marino, Watykan Bez umowy z UE: Andora, Czarnogóra, Kosowo
Poziom inflacji	3,6% - 2,8%
Podział	1 euro = 100 centów
Symbol	€
Monety	1, 2, 5, 10, 20, 50 centów; 1, 2 €
Banknoty	Często używane: 5, 10, 20, 50, 100 € Rzadko używane: 200, 500 €
Bank centralny	Europejski Bank Centralny

Graficzny symbol euro

Euro, ευρώ, евро (znak: €, kod ISO 4217: EUR) – nazwa przyjęta na posiedzeniu w Madrycie w grudniu 1995 roku – wspólna waluta europejska wprowadzona w miejsce walut krajowych. W formie gotówkowej została wprowadzona w obieg 1 stycznia 2002 r.

Euro jest prawnym środkiem płatniczym w 17 państwach tworzących strefę euro w Unii Europejskiej – obejmującym około 332 mln Europejczyków. Waluta euro używana jest także w 11 krajach i terytoriach nienależących do UE (Watykanie, Monako, San Marino, Andorze, Kosowie, Czarnogórze) oraz we francuskich posiadłościach na Atlantyku i Oceanie Indyjskim oraz w brytyjskich bazach wojskowych na Cyprze.

Strefa euro (Euroland; Euroobszar; obszar euro) jest tworzącą unię walutową wspólną przestrzenią unijnych państw, które wprowadziły euro jako swoją walutę, gdzie Europejski Bank Centralny prowadzi niezależną politykę pieniężną.

Na co dzień euro posługuje się około 332 mln ludzi. Wraz z obiegiem ponad 751 miliardów, euro jest walutą o najwyższej wartości gotówkowej w świecie. Na euro przypada 27% światowych rezerw walutowych.

Utworzenie waluty

Pierwsze plany utworzenia Unii Walutowej pojawiły się już w latach 60. XX wieku, lecz dopiero w latach 70. opracowano plan wprowadzenia wspólnej waluty, a w 1979 roku powstał Europejski System Walutowy. W 1986 ECU zostało trzecią walutą na świecie, w której emitowano obligacje międzynarodowe.

Genezy euro jako jednolitej waluty Unii Europejskiej należy szukać w historii Unii Europejskiej oraz w historii światowej gospodarki. Z jednej strony, w 1968 roku nastąpiła realna integracja gospodarcza w postaci unii celnej, z drugiej strony upadek systemu kursu walutowego doprowadził do zbyt mocno zmieniających się kursów walut, który w opinii polityków osłabiał handel.

W 1970 roku po raz pierwszy została skonkretyzowana idea europejskiej unii walutowej. W tak zwanym planie Wernera, luksemburski premier Pierre Werner wypracował wraz z ekspertami Unii Gospodarczej i Walutowej, ideę jednolitej waluty. Projekt ten poniósł fiasko z powodu upadku systemu z Bretton Woods. Ostateczna decyzja o utworzeniu wspólnej waluty Unii Europejskiej zapadła w ramach traktatu z Maastricht, który powoływał do życia Unię Gospodarczą i Walutową.

W grudniu roku 1995 w Madrycie wspólnej walucie nadano nazwę euro. Ustanowiono też system TARGET – system automatycznych przeliczeń walut narodowych na euro.

1 stycznia 1999 roku nastąpiła inauguracja euro w transakcjach bezgotówkowych w 11 krajach (bez Grecji), a od 1 stycznia 2002 wprowadzono tę walutę w formie gotówkowej w dwunastu państwach UE (oprócz Wielkiej Brytanii, Szwecji i Danii). 1 lipca 2002 ostatecznie wycofano z obiegu waluty narodowe 12 państw, które przystąpiły do strefy euro. Rozszerzenie strefy euro nastąpiło do tej pory czterokrotnie: 1 stycznia 2007 przez euro został zastąpiony tolar słoweński, 1 stycznia 2008 funt cypryjski i lira maltańska, 1 stycznia 2009 korona słowacka, a 1 stycznia 2011 korona estońska.

Sztywne kursy wymiany mają Bułgaria, Bośnia i Hercegowina, Komory i Republika Zielonego Przylądka. Waluty Danii, Litwy i Łotwy należą do Mechanizmu Kursów Walutowych (ERM II).

Wygląd

Monety

Wszystkie monety mają wspólne awersy z nominałem i mapą Europy. Rewersy zawierają symbole narodowe (przeważnie nieoficjalne) ustalone przez poszczególne kraje strefy euro (z wyjątkiem Kosowa i Czarnogóry). Wszystkie są tak samo ważnym środkiem płatniczym bez względu na to co przedstawiają i gdzie są wydawane.

Banknoty

Wszystkie poszczególne nominały w przeciwieństwie do monet są identyczne po obu stronach. Pod nazwą waluty zapisaną alfabetem łacińskim, jest także alfabetem greckim (monety tylko łaciński). Awers zawiera bramę lub okna typowe dla danej epoki w architekturze. Ujęte w taki sposób, by nie było wiadomo jakie budowle posłużyły za wzór. Każdy rewers zawiera most odpowiedni do czasów takich jak reprezentowane przez awers oraz mapę Europy:

• 5 euro – brama z czasów starożytnej Grecji
• 10 euro – brama romańska, most na rewersie odbija się w wodzie.
• 20 euro – okna gotyckie, most na rewersie odbija się w wodzie.
• 50 euro – okna renesansowe
• 100 euro – brama barokowa, most na rewersie odbija się w wodzie.
• 200 euro – okna secesyjne
• 500 euro – okna XX wiecznego biurowca

Kryteria konwergencji

Kryteria konwergencji czy też zbieżności można podzielić na dwie grupy: kryteria monetarne (inflacje, długookresowe stopy procentowe oraz kursy walutowe), oraz fiskalne (deficyt budżetowy, dług publiczny). Aby wejść do strefy euro, należy spełnić kryteria konwergencji takie jak:

• inflacja nie wyższa niż o 1,5 pkt proc. od średniej stopy inflacji w trzech państwach UE, gdzie inflacja jest najniższa (3,0% według danych za marzec 2007 roku)
• dług publiczny nieprzekraczający 60% PKB
• deficyt budżetowy nie wyższy niż 3% PKB
• długoterminowe stopy procentowe nieprzekraczające o więcej niż o 2 p.p. średniej stóp procentowych w 3 państwach UE o najniższej inflacji (6,4% według danych za marzec 2007 roku)
• stabilny kurs wymiany waluty w ciągu ostatnich 2 lat – wahania kursów walut nie mogą przekroczyć ±15% do ustalonej początkowo wartości (wprowadzenie waluty do Mechanizmu Kursów Walutowych ERM II)

Strefa euro

Obecnie członkami Unii Gospodarczej i Walutowej jest 17 z 27 państw członkowskich Unii Europejskiej (Austria, Belgia, Cypr, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Malta, Niemcy, Portugalia, Słowacja, Słowenia, Włochy), a ponadto 3 inne państwa (Monako, San Marino, Watykan). W kolejnych trzech państwach euro jest walutą bez członkostwa w Unii Gospodarczej i Walutowej (Andora, Czarnogóra, Kosowo). 1 lipca 2013 Andora zostanie członkiem Unii Gospodarczej i Walutowej.

Wymiana walut narodowych na euro

W roku 2002

Początkowo waluta ta była tylko międzybankową walutą rozliczeniową i nie znajdowała się w normalnym obiegu. W dniu 1 stycznia 2002 roku nastąpiło zastąpienie walut państw członkowskich strefy euro monetami i banknotami euro, co było największą przeprowadzoną dotąd na świecie jednorazową operacją walutową. Cała akcja wymiany walut zakończyła się 1 lipca 2002 r., kiedy to waluty narodowe państw strefy euro zostały całkowicie wycofane. Kursy między walutami narodowymi, które miało zastąpić euro, zostały zamrożone 1 stycznia 1999 r.

1 stycznia 2002 roku ustanowiono strefę euro. Kurs wymiany za 1 €:

• 0,787564 funta irlandzkiego (IEP)
• 1,95583 marki niemieckiej (DEM)
• 2,20371 guldena holenderskiego (NLG)
• 5,94573 marki fińskiej (FIM)
• 6,55957 franków francuskich (FRF)
• 6,55957 franków monakijskich (MCF)
• 13,7603 szylinga austriackiego (ATS)
• 40,3399 franków belgijskich (BEF)
• 40,3399 franków luksemburskich (LUF)
• 166,386 pesety hiszpańskiej (ESP)
• 200,482 eskudo portugalskiego (PTE)
• 340,75 drachmy greckiej (GRD)
• 1936,27 lira sanmaryńskiego (SML)
• 1936,27 lira watykańskiego (VAL)
• 1936,27 lira włoskiego (ITL).

Wymianie uległo 4,5 biliona euro w gotówce oraz przeliczono waluty narodowe na ponad 10 bilionów euro na kontach bankowych na całym świecie.

W roku 2007

1 stycznia 2007 roku do strefy euro wstąpiła Słowenia. Kurs wymiany za 1 €:

• 239,64 tolarów słoweńskich (SIT).

W roku 2008

1 stycznia 2008 roku do strefy euro wstąpił Cypr i Malta. Kurs wymiany za 1 €:

• 0,4293 liry maltańskiej (MTL)
• 0,585274 funta cypryjskiego (CYP).

W roku 2009

1 stycznia 2009 roku do strefy euro wstąpiła Słowacja. Kurs wymiany za 1 €:

• 30,126 koron słowackich (SKK).

W roku 2011

1 stycznia 2011 roku do strefy euro wstąpiła Estonia. Kurs wymiany za 1 €:

• 15,6466 koron estońskich (EEK).

Mechanizm ERM II

Mechanizm ERM II został przyjęty przez następujące państwa:

• Dania (od 1999 roku)
• Litwa (od 2004 roku)
• Łotwa (od 2005 roku)

Emisja euro

Banknoty euro są drukowane pod bezpośrednią kontrolą Europejskiego Banku Centralnego (w 14 różnych drukarniach) i mają jednolity wygląd we wszystkich państwach strefy euro.

Monety są produkowane przez mennice poszczególnych państw. Monety mają jednakowy kształt, jednakowy materiał i jednakowy wygląd awersu (wspólna strona).

• Na awersach od 1 do 5 centów przedstawiono Europę Zachodnią na mapie świata. Zaznaczono wszystkie kraje Europy, również te, które nie należą do Unii.
• Na pierwszej wersji awersów monet od 10 do 50 centów przedstawiono 15 poszczególnych państw członkowskich UE w pewnej odległości od siebie, w tym nienależących do strefy euro: Danii, Szwecji i Wielkiej Brytanii.
• Na pierwszej wersji awersów monet o wartości 1 i 2 euro, kraje UE-15 złączone są w jedną całość, co odzwierciedla dewizę Jedności w różnorodności.
• Od 2007 roku wprowadzano nowe monety. Monety od 10 centów do 2 euro są z awersem przedstawiającym bez granic większą część Europy, zachowując awersy monet od 1 do 5 centów, na których pod lupą widać, że nowe kraje członkowskie nie są częścią zaznaczonego obszaru.

Rewersy (strona narodowa) natomiast są inne w każdym z państw, które decydują, jakie symbole są tam zamieszczone (przy czym monety euro bez względu na stronę narodową są prawnym środkiem płatniczym na terenie całej strefy euro. Oznacza to, że sklepy czy banki na terenie danego kraju nie mają prawa do odmowy przyjęcia monet wybitych w innych krajach). Istnieją także srebrne monety 10 €, które są wprawdzie prawnym środkiem płatniczym, ale ze względu na ich wartość kolekcjonerską raczej nie są spotykane w sklepach.

Dystrybucją banknotów i monet zajmują się poszczególne banki centralne państw strefy euro pod ścisłą kontrolą Europejskiego Banku Centralnego.

Euro w Polsce

Według pierwotnych planów Ministerstwa Finansów Polska miała być gotowa do wejścia do strefy euro w 2009 roku. Na dzień dzisiejszy nieznana jest data planowanego wprowadzenia euro w Polsce.

W 2011 roku, a więc 2 lata po niespełnionym, planowanym terminie wycofania PLN, według sondaży większość Polaków jest przeciwna zmianie waluty.

Na mocy § 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 września 2007 roku w sprawie ogólnych zezwoleń dewizowych (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1178) również w Polsce można używać euro do rozliczeń, w których jedną stroną jest konsument i odbiorca usług (np. w sklepie, u fryzjera).

Po wygranych wyborach parlamentarnych w 2007, Platforma Obywatelska zapowiedziała^{[potrzebne źródło]}, że Polska będzie starać się jak najszybciej spełnić kryteria spójności, aby wejść do strefy euro już w 2012 lub 2013 roku. W późniejszych wypowiedziach Prezes Rady Ministrów Donald Tusk zapowiedział, że Polska wejdzie do strefy euro już w 2011 roku. Wcześniej premier zapowiedział, że nie odbędzie się referendum w sprawie wejścia Polski do strefy euro^{[potrzebne źródło]}. 16 września 2008 roku premier Tusk wspólnie z RPP i NBP potwierdzili zamiar spełnienia w 2011 roku przez Polskę kryteriów wejścia Polski do strefy euro. Pod koniec 2008 roku premier potwierdził, że referendum dotyczącego wprowadzenia euro w Polsce nie będzie. Warto jednak zauważyć, iż Rzeczpospolita Polska zobowiązała się w traktacie akcesyjnym do przyjęcia euro, nie określając jednakże, kiedy ma to nastąpić.

Do zamiany złotego na euro niezbędna jest zmiana uprawnień NBP określonych w Konstytucji RP.

W lutym 2009 NBP opublikował raport, w którym zaproponował opóźnienie przyjęcia euro ze względu na wahania kursu złotego podczas kryzysu finansowego. Rząd nie zmienił harmonogramu wstąpienia do strefy euro w 2012 roku. W marcu 2009 pojawiły się ekspertyzy mówiące o braku konieczności zmiany Konstytucji RP (w tym artykułu 227) przy wprowadzaniu euro. Część konstytucjonalistów uważa, że zmiana naszej ustawy zasadniczej jest tylko dostosowaniem naszych przepisów wewnętrznych do obowiązującego nas już prawa wspólnotowego. Powołują się na wyższość prawa unijnego nad polską konstytucją, co stoi jednak w sprzeczności z wykładnią Trybunału Konstytucyjnego, zawartą w sentencji wyroku o zgodności traktatu akcesyjnego z Konstytucją RP. Trybunał stanął wówczas na stanowisku, iż zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego dotyczy ustaw, nie zaś samej Konstytucji. Planom wprowadzenia euro bez zmiany Konstytucji sprzeciwia się PiS.

Euro a inne kraje – alfabetycznie

Pojawiające się natomiast na rynku numizmatycznym tzw. „próbne monety euro” z Danii, Szwecji, Wielkiej Brytanii, Polski (istnieją nawet dwa warianty – bite na Słowacji na zlecenie polskich kupców numizmatycznych oraz w Wielkiej Brytanii na zlecenie firmy zagranicznej) i innych krajów wstępujących do Unii Europejskiej są produktem prywatnym, od których banki emisyjne (w tym Narodowy Bank Polski) zdecydowanie się odcinają; nie przeszkadza to jednak w handlu tymi monetami po dosyć wygórowanych cenach. Istnieją nawet „próbne monety euro” ze Szwajcarii, która do Unii nie należy, a nawet Szkocji i Padanii.

Euro jest też oficjalną walutą w Andorze, Czarnogórze i Kosowie. Zależny od euro jest także kurs marki transferowej, oficjalnej waluty Bośni i Hercegowiny (stały przelicznik 1 EUR = 1,95583 MK).

Począwszy od 2007 roku, euro stało się oficjalnym środkiem płatniczym w Słowenii, w 2008 na Cyprze i Malcie, w 2009 na Słowacji, a w 2011 roku do strefy euro dołączyła Estonia.

Euro jest również środkiem płatniczym w większości terytoriów zamorskich Francji, między innymi: w położonym przy kanadyjskim wybrzeżu St-Pierre-et-Miquelon w Ameryce Północnej, oraz Gujanie Francuskiej w Ameryce Południowej. Natomiast francuskie terytoria zależne na Oceanie Spokojnym mają sztywno powiązany kurs waluty (franka C.F.P.) z euro.

Bułgaria

Bułgaria ma znaczne problemy z inflacją. Z tego powodu przyjęcie nowej waluty było niemożliwe. Specjaliści liczą na wprowadzenie euro najwcześniej w 2015 roku. Waluta Bułgarii jest sztywno powiązana z euro (kurs: 1 euro = 1.95583 BGN).

Czechy

Czechy pierwotnie chciały wprowadzić euro w 2010 roku. Piętrzą się głosy, by z powodu problemów gospodarczych wspólną walutę wprowadzić w późniejszym terminie. Prezes Krajowego Banku Czeskiej Republiki Zdeněk Tůma w jednym z wywiadów wspomniał rok 2019 jako możliwy termin wprowadzenia euro. Obecny premier Czech, Petr Nečas powiedział, że nie planuje przystąpienia do strefy euro podczas jego rządów, które prawdopodobnie będą trwać do 2014 roku.

Dania

Dania jest państwem Unii, zwolnionym na mocy Traktatu z Maastricht z obowiązku wprowadzenia u siebie waluty euro. W roku 2000 odbyło się dodatkowo referendum, w którym 53,2% społeczeństwa duńskiego odrzuciło pomysł wprowadzenia euro. W badaniu opiniotwórczego ekonomicznego pisma Børsen portalu z kwietnia 2010 roku wykazano, że 52% Duńczyków jest za wprowadzeniem europejskiej waluty, podczas gdy 41% przeciwko. Kolejne referendum było planowane na rok 2011, ale nie zostało przeprowadzone. Od początku istnienia strefy euro korona duńska funkcjonuje w ERMII w ograniczonym paśmie wahań 2,25%.

Litwa

Litwa planuje wprowadzić euro w 2015 roku. Waluta Litwy jest sztywno powiązana z kursem euro od 2002 roku (1 euro = 3.45280 LTL).

Łotwa

Łotwa planuje wprowadzić euro w 2014 roku.

Rumunia

Rumunia jest krajem członkowskim UE od 2007 roku i podobnie jak Bułgaria ma problemy z dużą stopą inflacyjną. Narodowy Bank Rumunii (BNR) obrał 2015 jako rok docelowy dla wprowadzenia euro. Oficjalne założenia polityki pieniężnej (podpisane w 2010 roku przez ministrów – Ministra Finansów Publicznych i Ministra Sprawiedliwości) zakładają wejście Rumunii do strefy euro w dniu 1 stycznia 2015 roku. Jesienią 2011 roku władze kraju potwierdziły ten zamiar.

Szwecja

Szwecja przeprowadziła 14 września 2003 roku referendum, w którym Szwedzi nie poparli wprowadzenia euro. Ponieważ Szwecja zadeklarowała w Porozumieniu Akcesyjnym, że warunkiem do wprowadzenia waluty jest spełnienie kryteriów konwergencji, przyjęcie nowej waluty zostało utrudnione przez nieprzystąpienie do mechanizmu zmiany kursu. Kolejne referendum miałoby się odbyć około 2013 roku. Mnożyły się głosy, by kwestię wprowadzenia euro rozpatrzyć wcześniej. Minister Finansów wyraził swoje poparcie dla wprowadzenia waluty euro w Szwecji.

Węgry

Węgry chciały mieć euro już w 2010 roku, jednakże z powodu ciągłego wysokiego deficytu krajowego cel ten okazał się nieosiągalny. Obecnie Węgry w związku z nowym zadłużeniem w wysokości 10% PKB mają najwyższe zadłużenie wśród wszystkich krajów Wspólnoty. Wejście Węgier do strefy euro może nastąpić najwcześniej w 2016.

Planowane terminy wprowadzenia euro

Kraj	Waluta	ISO 4217	ERM II	Kurs	Planowany termin wprowadzenia euro
Bułgaria	lew	BGN	nie	1,95583	1 stycznia 2015
Czechy	korona czeska	CZK	nie	–	—
Dania	korona duńska	DKK	tak	7,46038 ±2,25%	— (odrzucenie w referendum w 2000)
Litwa	lit	LTL	tak	3,4528	2015
Łotwa	łat	LVL	tak	0,702804	1 stycznia 2014
Polska	złoty	PLN	nie	–	—
Rumunia	lej	RON	nie	–	1 stycznia 2015
Szwecja	korona szwedzka	SEK	nie	–	— (referendum odrzucone)
Węgry	forint	HUF	nie	–	—
Wielka Brytania	funt szterling	GBP	nie	–	—

Nominały euro i centów

Euro	Centy
1 euro (moneta)	1 cent (moneta)
2 euro (moneta)	2 centy (moneta)
5 euro	5 centów (moneta)
10 euro	10 centów (moneta)
20 euro	20 centów (moneta)
50 euro	50 centów (moneta)
100 euro
200 euro
500 euro

Każdy kraj może dodatkowo emitować własne monety kolekcjonerskie o dowolnym nominale, jednakże akceptowane jako środek płatniczy są tylko w kraju emitenta, a nie całej Strefie Euro.

Oficjalnym, trzyliterowym kodem euro (według ISO) jest EUR.

Znak graficzny euro

Oficjalna konstrukcja znaku graficznego euro

Komisja Europejska zadecydowała o kształcie symbolu euro. Znak graficzny euro jest grecką literą ε (epsilon) przeciętą dwiema równoległymi liniami. Symbolizuje ona korzenie cywilizacji europejskiej, próby zintegrowania naszego kontynentu i zapewnienia stabilizacji wewnętrznej. Niektórzy dopatrują się również w symbolu euro wyzwania dla dolara amerykańskiego, dla którego charakterystyczną cechą są dwie pionowe linie, czy analogii do jena, którego symbol również posiada taki element.

Znak € na klawiaturze

W systemach operacyjnych rodziny Microsoft Windows, na większości klawiatur komputerowych (w tym polskiej i innych środkowoeuropejskich), znak € (euro) można wpisać przy wciśniętym prawym klawiszu Alt+u lub przy włączonej klawiaturze numerycznej (klawisz Num Lock), wpisując przy wciśniętym lewym klawiszu Alt kolejno cyfry 0, 1, 2, 8 (Alt + 0128 = €). Ta sama metoda działa w przypadku prawie wszystkich innych europejskich ustawień regionalnych (bałtycki, grecki, turecki i zachodnioeuropejski) oraz w przypadku ustawień arabskich i hebrajskiego, wyjątkiem są ustawienia regionalne używające cyrylicy – w tym wypadku należy wprowadzić cyfry 0, 1, 3, 6 (Alt + 0136 = €). W przypadku klawiatury polskiej programisty (najpowszechniej używanej w Polsce) i niektórych innych układów klawiatury również wciśnięcie lewego lub prawego klawisza Alt (zwanego inaczej AltGr) i litery U da taki wynik (Alt + U = €), w innych kombinacją taką może być AltGr + E, AltGr + 4 albo AltGr + 5 (w obu ostatnich przypadkach chodzi o klawisze standardowo oznaczone 4/$ i 5/% na głównej klawiaturze, nie cyframi 4 i 5 na numerycznej). Obsługa euro w systemach Windows 95 i NT 4 uzależniona jest od instalacji poprawki systemowej.

W przypadku niektórych programów można wpisać ciąg 20AC, a następnie wcisnąć klawisze lewy Alt i x. 20AC to szesnastkowy numer pozycji, na której znak € umieszczony jest w unikodzie. Inne programy pozwalają wstawić znak ten kombinacją lewy Alt i 8364 (wpisanych z klawiatury numerycznej): Alt + 8364 = €. 8364 to dziesiętny numer pozycji, na której znak € umieszczony jest w unikodzie.

W systemie Mac OS X, stosując układ klawiatury polski programisty, znak ten można uzyskać kombinacją klawiszy Alt i cyfry 3 (ALT+3=€). W układzie polskim maszynisty odpowiadającą kombinacją klawiszy jest Alt i cyfra 4.

W systemie Linux, znak € zazwyczaj można wpisać przy użyciu ALT + E. Niemniej jednak w zależności od dystrybucji może zdarzyć się, iż będzie wymagana modyfikacja układu klawiatury. Można to zrobić korzystając z ustawień Układu Klawiatury (ang. Keyboard Layout) dostępnych w Centrum Ustawień. W tym celu, po uruchomieniu Układu Klawiatury, należy wskazać używany układ (domyślnie wybrany aktualnie używany), a następnie posłużyć się przyciskiem „Opcje”. Na sam koniec, należy z listy rozwijanej „Dodawanie znaków walut do pewnych klawiszy” zaznaczyć preferowany skrót, przy czym zaleca się ustawienie „Euro pod 5" aby móc korzystać z kombinacji ALT + 5 w celu użycia znaku €.

Zważywszy na fakt, że znak € jest stosunkowo często stosowanym symbolem waluty, często zdarza się, że na nowych klawiaturach komputerów jest on nadrukowany na klawiszu 5/%. Sugeruje to użycie ww. kombinacji, niemniej jednak efekt zależy od użytego sterownika klawiatury.

Zobacz też

• euroizacja
• ECU
• Europejski System Walutowy
• Iluzja euro

Linki zewnętrzne

Informacje w siostrzanych projektach

 Ilustracje i media  w Wikimedia Commons
 Definicje słownikowe  w Wikisłowniku
 Cytaty  w Wikicytatach
 Wiadomości  w Wikinews

• Aktualny średni kurs euro według NBP
• Raport na temat pełnego uczestnictwa Rzeczypospolitej Polskiej w trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej
• Europejski Bank Centralny
• Edukacyjny portal walutowy
• Kursy walut w kantorach
• Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Spraw Zagranicznych: Euro. Wspólna waluta europejska. mf.gov.pl, 2009-12. [dostęp 13 lutego 2010].