Lemiesz (anatomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy kości (anatomia człowieka). Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Lemiesz (łac. vomer) – płaska nieparzysta kość twarzoczaszki, budująca tylny odcinek przegrody kostnej nosa (rozdziela ona nozdrza tylne (choanae).

Kości przegrody nosa z zaznaczonym na czerwono lemieszem

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Jest to cienka płytka ustawiona strzałkowo i w płaszczyźnie środkowej, zwykle odchylona nieco w jeden z boków (asymetria). Możemy na niej wyróżnić cztery brzegi (opisane niżej) i dwie powierzchnie. Widoczne są na nich bruzdy nosowo-podniebienne (sulci nasopalatini, sing. sulcus nasopalatinus). W tylnej górnej części kości znajdują się parzyste skrzydła (alae vomeris). Pomiędzy nimi a dziobem kości klinowej powstaje szew rowkowy (schindylesis).

Brzegi[edytuj | edytuj kod]

  • Brzeg górny - tworzący skrzydła
  • Brzeg dolny - zaostrzony i zazębiony
  • Brzeg przedni - rynienkowaty, skierowany ku górze
  • Brzeg tylny - gładki

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.