Lignotuber

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pędy Banksia attenuata odrastające po pożarze

Lignotuber – nabrzmienie na granicy pędu i korzenia zbudowane głównie z tkanki drzewnej zawierzaj znaczne ilości materiałów zapasowych, w postaci skrobi i innych węglowodanów[1]. Na nabrzmieniu występują liczne, uśpione pąki, które umożliwiają szybkie odtworzenie nadziemnej części roślin po pożarze. Pąki chronione są przed działaniem wysokich temperatur grubą kora oraz lokalizacją tuż przy powierzchni gleby[2]. Organ jest naturalnym elementem budowy wielu roślin rosnących w klimacie śródziemnomorskim, możliwe że spełnia również inne funkcje poza odtwarzaniem pędy po pożarze[3]. Lignotuber młodych, jednorocznych drzew Eucalyptus kochii zawiera około 200 ognisk merystematycznych, z których każde może dać początek kilku pędom. U drzew 4-5-letnich liczba ognisk merystematycznych wynosi około 3000[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

pirofit

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. James Susanne. Lignotubers and burls— their structure, function and ecological significance in Mediterranean ecosystems. „The Botanical Review”. 50 (3), s. 225-266, 1984. doi:10.1007/BF02862633. 
  2. D. Verdaguer, F. Ojeda. Root starch storage and allocation patterns in seeder and resprouter seedlings of two Cape Erica (Ericaceae) species.. „Am J Bot”. 89 (8), s. 1189-96, Aug 2002. doi:10.3732/ajb.89.8.1189. PMID 21665719. 
  3. Mesléard François, Lepart Jacques. Continuous Basal Sprouting from a Lignotuber: Arbutus unedo L. and Erica arborea L., as Woody Mediterranean Examples. „Oecologia”. 80 (1), s. 127-131, 1989. 
  4. DT. Wildy, JS. Pate. Quantifying above- and below-ground growth responses of the western Australian oil mallee, Eucalyptus kochii subsp. plenissima, to contrasting decapitation regimes.. „Ann Bot”. 90 (2), s. 185-97, Aug 2002. PMID 12197516.