Lizel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lizel na wytykach
USS Monongahela z postawionymi lizelami[1]

Lizel, żagiel wytykowy – dodatkowy żagiel, rozwijany na żaglowcach obok żagli rejowych, przy pełnych wiatrach (baksztagach, fordewindzie). Jego wynalezienie przypisuje się sir Waltherowi Raleightowi ok. 1588 r [2]. Lizele[1] mocowane były na wytykach, ruchomych drzewcach przedłużających reje, zwanych lizelrejkami. Dla każdego lizela[1] potrzebne są dwie lizelrejki - górna i dolna. Na współczesnych żaglowcach stosowane rzadko (np. SV Europa). Przykładem współczesnego polskiego żaglowca podnoszącego lizle był STS Kapitan Głowacki (obecnie lizeli nie używa).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 kolokwialna forma mianownika liczby mnogiej lizle nie występuje w słowniku ortograficznym PWN: Słownik Ortograficzny (pol.). [dostęp 3 kwietnia 2009]. E. Polański: Wielki słownik ortograficzny - PWN 2006 (pol.). [dostęp 3 kwietnia 2009].
  2. Jerzy W. Dziewulski: Wiadomości o jachtach żaglowych. Warszawa: Alma-Press, 2008, s. 331. ISBN 978-83-7020-358-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Czajewski: Manewrowanie dużymi żaglowcami. Warszawa: Alma-press, 1997, s. 36. ISBN 83-7020-235-7.