Llanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Llanka (w języku keczua glina, ceramika, ziemia, minerał) - ciemna masa podobna do cementu, złożona z gliny i piasku, która po wyschnięciu twardniała na kamień. Była używana jako spoina budowlana np. przez Inków w XV-XVI w.

W dialekcie Cuzco języka keczua - llanka, w dialekcie Quito - llanga.

Aleksander von Humboldt w dziele Travels to the Equinoctial Regions of America - A Personal Narrative of Travels During the Years 1799-1804 wspominał, że w chłodnych rejonach królestwa Quito tubylczy mieszkańcy Tigua zwykli jadać glinkę llanka bez szkodliwych konsekwencji, a także rozpuszczali ją w wodzie, tworząc mleczny napój znany agua (hiszp. woda) lub leche de llanka (hiszp./keczua mleko llanka).