Język keczua

Z Wikipedii

Qhiswa Simi / Runa Simi (Quechua)
Obszar	Andy (Argentyna, Brazylia, Boliwia, Chile, Ekwador, Kolumbia, Peru)
Liczba mówiących	11 milionów
Ranking	83
Klasyfikacja genetyczna	języki keczua *język keczua
Pismo	łaciński
Status oficjalny
Język urzędowy	Boliwia, Kolumbia, Peru
Regulowany przez	Academia Mayor de la Lengua Quechua
Kody języka
ISO 639-1	qu
ISO 639-2	que
SIL	QUE
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata Keczuańska wersja językowa Wikipedii W Wikisłowniku: Słownik języka keczua

Język keczua (runa simi; hiszp. quechua) - język z rodziny keczua, którym posługują się Indianie Keczua. Był językiem urzędowym imperium inkaskiego aż do jego upadku, a po konkwiście do jego rozpowszechnienia przyczynili się misjonarze, przyjmując go za oficjalny język ewangelizacji. Obecnie językiem keczua posługuje się ok. 11 mln osób, głównie w Andach, od Argentyny, przez Ekwador aż po Kolumbię, a w Peru oraz Boliwii jest jednym z języków urzędowych (obok hiszpańskiego).

Obszar występowania ludności posługującej się językiem keczua, z podziałem na dialekty

Spis treści

1 Fonetyka
- 1.1 Spółgłoski
- 1.2 Samogłoski
2 Gramatyka
3 Linki zewnętrzne

[edytuj] Fonetyka

[edytuj] Spółgłoski

	wargowe	dziąsłowe	zadziąsłowe	podniebienne	miękko -podniebienne	języczkowe	krtaniowe
zwarte	p	t	tʃ		k	q
zwarte przydechowe	pʰ	tʰ	tʃʰ		kʰ	qʰ
ejektywne	p’	t’	tʃ’		k’	q’
szczelinowe		s					h
nosowe	m	n		ɲ
boczne		l		ʎ
uderzeniowe		ɾ
półotwarte				j	w

[edytuj] Samogłoski

Język keczua ma trzy samogłoski: /a/, /i/ i /u/. Po spółgłosce języczkowej /i/ i /u/ brzmią jak [e] i [o]. Akcent zawsze pada na przedostatnią sylabę wyrazu. Nie ma tonów ani iloczasu.

[edytuj] Gramatyka

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Keczua jest językiem aglutynacyjnym. Rzeczowniki w tym języku odmieniają się przez liczby i sześć przypadków. Przymiotniki są nieodmienne. Posiada liczne specjalne przyrostki, które bliżej charakteryzują określany wyraz- mają znaczenie np. wątpiące, potwierdzające itd.