Lothal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Położenie Lothal w dolinie Indusu
Lothal

Lothal – starożytna osada protomiejska na terenie należąca do cywilizacji doliny Indusu. Położone nad dopływem rzeki Sabarmati, na terenie dzisiejszych Indii. Została odkryta w 1954 roku, powstanie datowane na XXV wiek p.n.e. Lothal jest uważane za główny port cywilizacji doliny Indusu.

Obszar miasta o wymiarach 355 na 210 metrów otoczony był murem z cegieł mułowych, który podobnie jak w innych miastach cywilizacji doliny Indusu miał za zadanie chronić miasto przed powodziami. W południowo-wschodniej części miasta odkryto dużą platformę ceglaną na której znajdowały się mniejsze platformy z otworami wentylacyjnymi - prawdopodobnie spichlerze. Odsłonięto także wiele sklepów, warsztatów i domów mieszkalnych z węzłami sanitarnymi. Najciekawszym jednak obiektem jest wielki, ceglany basen o wymiarach 218 na 36 metrów. Położony był na wschód od miasta, przy platformie pełniącej role spichlerza. Pomiędzy basenem a spichlerzem znajdował się rodzaj śluzy, dzięki czemu obiekt uznawany jest za najstarszą na świecie konstrukcję hydrauliczną. Najprawdopodobniej basen stanowił dok wyładunkowy dla statków handlowych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Joachima Śliwy, 2005, Wielka Historia Świata Tom 2 Stary i Nowy Świat od rewolucji neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, ss. 511-512, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ISBN 83-85719-83-0.