Lucy (paleoantropologia)
Lucy (inne imię, nadane w języku amharskim: Dinqineš / Dinkenesh, oznaczające "jesteś piękna" lub "jesteś wspaniała"[1]) – potoczna nazwa AL 288-1, kompletnego w 40% szkieletu żeńskiego osobnika Australopithecus afarensis odkrytego 24 listopada 1974 roku w dolinie rzeki Auasz w okolicach wsi Hadar (północna Etiopia) przez zespół, w którego skład wchodzili: Donald Johanson, Maurice Taieb, Yves Coppens i Tim White.
Zachowało się 47 kości z 207. Swoją nazwę zawdzięcza piosence Lucy in the Sky with Diamonds zespołu The Beatles, która była przebojem w obozie odkrywców. Wiek kości określono na podstawie zawartości izotopów argonu i potasu na ok. 3,2 mln lat.
Lucy była istotą dwunożną, o małym mózgu i dużej twarzy. Miała ok. 1 metra wysokości i ważyła 30 kg. Zmarła w wieku ok. 25 lat, prawdopodobnie utonęła[2]. W czasach, gdy jej gatunek zasiedlał Afrykę Wschodnią, występowały na tych terenach prawdopodobnie jeszcze inne gatunki, jak: Australopithecus bahrelghazali. Badania prowadzone na tym obszarze doprowadziły do odkrycia jeszcze trzynastu szkieletów osobników odmiany Australopithecus afarensis.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Lucy's legacy: Discovering our most famous ancestor. The Houston Museum of Natural Science. [dostęp 2007-09-10].
- ↑ Krzysztof Wiśniewski, Piotr Warsiński (red. wyd. pol.): Mega: opowieść encyklopedyczna. Warszawa: RTW, 2000, s. 14. ISBN 8387974277.
Linki zewnętrzne [edytuj]