Australopithecus afarensis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Australopithecus afarensis
Johanson & White, 1978
Rekonstrukcja Australopithecus afarensis
Rekonstrukcja Australopithecus afarensis
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Rząd naczelne
Rodzina człowiekowate
Podrodzina Homininae
Rodzaj Australopithecus
Gatunek Australopithecus afarensis
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Australopithecus afarensis (Praeanthropus africanus[1]) – australopitek, którego najstarsze znane szczątki datowane są na 3,7 mln lat a najmłodsze 1,3 mln lat temu. Znaleziono je w Etiopii i Tanzanii. Miał szeroką miednicę, wysklepioną stopę, paluch u stopy zrównany z innymi palcami, kciuk przeciwstawny, ramiona były długie, a pojemność puszki mózgowej wynosiła ok. 500-600 cm³. Australopithecus afarensis (w dosłownym tłumaczeniu „małpa południowa z Afaru“) był roślinożercą o niskiej, krępej budowie.

Miejsce odkrycia

Liczne szczątki A. afarensis znaleziono w Afryce Wschodniej, ale niektórzy badacze uważają, że nie wszystkie ze znalezionych skamieniałości faktycznie należy przypisać temu gatunkowi. Najsłynniejszą przedstawicielką A. afarensis jest „Lucy” – szkielet odkryty w listopadzie 1974 roku w okolicach osady Hadar (geologiczna Formacja Hadar) we wschodniej Etiopii.

Kontrowersje wzbudza też kwestia, czy A. afarensis był aby na pewno gatunkiem naziemnym; wiele cech budowy wskazuje, że mógł dużą część czasu spędzać na drzewach.

Najnowsze odkrycia[edytuj | edytuj kod]

20 września 2006 miesięcznik Scientific American opublikował materiały z najnowszych znalezisk w miejscowości Dikika, kilka kilometrów od miejsca gdzie znaleziono „Lucy” (okolice osady Hadar we wschodniej Etiopii). W roku 2000 odkryto tam niemal kompletny szkielet młodocianej (stwierdzono wiek ok. 3 lat) samicy, skatalogowany jako DIK-1/1, któremu nadano imię „Selam” (co po amharsku znaczy pokój).

10 lutego 2011 r. w czasopiśmie Science ukazał się artykuł amerykańskich badaczy, prezentujący ich najnowsze odkrycia archeologiczne na stanowisku opodal Hadar, tym gdzie spoczywał szkielet Lucy. Natrafili oni tam na kolejne fragmenty kości, wśród nich na zachowaną w całości, liczącą około 3,2 mln lat, czwartą kość śródstopia. Jej kształt świadczy o tym, że stopa australopiteka miała łukowato wysklepione podbicie, które jest kluczowe dla pionowego sposobu poruszania się. Stopy małp człekokształtnych nie posiadają sklepień, co czyni je bardziej giętkimi od stóp ludzkich[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Cela-Conde, C.J.; Ayala, F.J. 2003: Genera of the human lineage. PNAS, 100(13): 7684-7689.
  2. Bardzo ludzka stopa Lucy (pol.). Rzeczpospolita. [dostęp 2011-02-10].