Ludwik IV Święty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludwik IV Święty
Ludvik4Duryn.jpg
Landgraf Turyngii
Okres panowania od 1217
do 1227
Poprzednik Herman I
Następca Herman II
Hrabia palatyn Saksonii
Okres panowania od 1217
do 1227
Poprzednik Herman I
Następca Henryk Raspe
Dane biograficzne
Dynastia Ludowingowie
Urodziny 28 października 1200
Śmierć 11 września 1227
Otranto
Ojciec Herman I
Matka Zofia
Żona Elżbieta z Turyngii
Dzieci Herman II
Zofia
Gertruda z Altenbergu

Ludwik IV Święty, niem. Ludwig IV. der Heilige (ur. 28 października 1200 r., zm. 11 września 1227 r. w Otranto) – landgraf Turyngii i palatyn saski od 1217 r. z dynastii Ludowingów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ludwik IV był synem landgrafa Turyngii i palatyna saskiego Hermana I oraz Zofii, córki księcia Bawarii Ottona I. W 1216 r. zmarł prawdopodobnie starszy brat Ludwika, Herman, dzięki czemu, gdy rok później zmarł ojciec, został jego dziedzicem. W pierwszych latach panowania wybuchł kolejny (po toczonych przez jego stryja i dziada) konflikt z arcybiskupami Moguncji. Gdy w 1221 r. zmarł jego szwagier margrabia Miśni Dytryk I Zgnębiony, Ludwik objął rządy w Miśni jako opiekun małoletniego siostrzeńca, Henryka. Aby utrwalić panowanie swego podopiecznego w Łużycach Dolnych zdobył Lubusz. Dzięki temu zdołał w jednym ręku zjednoczyć Hesję, Turyngię, Miśnię i Łużyce, tworząc znaczące państwo w środkowych Niemczech.

Ludwik, podobnie jak jego poprzednicy z rodu Ludowingów, szczerze popierał i współpracował z władcami Niemiec z rodu Hohenstaufów. Na polecenie cesarza Fryderyka II wykonywał liczne trudne misje rozjemcze. W 1226 przebywał wraz z Fryderykiem w Italii. Tam cesarz dokonał nadania na jego rzecz "tak wielkiego kraju w Prusach, ile zdoła zdobyć i podporządkować swej władzy", z oczywistą intencją, był podjął wraz z zakonem krzyżackim podbój pogańskich Prusów.

Ludwik jednak nie zdążył zaangażować się w podbój Prus. W 1227 r., po tym jak cesarz zapewnił mu zwrot kosztów wyprawy, wyruszył na V wyprawę krzyżową. Nie zdołał jednak dotrzeć do Ziemi Świętej, zmarł na statku w Otranto. Jego ciało, pochowane na miejscu, krzyżowcy z Turyngii zabrali w następnym roku w drodze powrotnej z Palestyny do ojczyzny.

Prawdopodobnie Ludwik rozbudował zamek w Wartburgu, który został jego rezydencją ok. 1224 r. Chociaż nie został kanonizowany przez Kościół, był czczony jako święty (kanonizowana została jego małżonka, Elżbieta).

Potomkowie[edytuj | edytuj kod]

Ludwik IV poślubił w 1221 r. Elżbietę, córkę króla Węgier Andrzeja II. Mieli troje dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Walter Heinemeyer: Ludwig IV. der Heilige, Landgraf von Thüringen und Pfalzgraf von Sachsen. W: Neue Deutsche Biographie. T. 15. Berlin: Duncker & Humblot, 1987, s. 422–423. [dostęp 2010-01-15]. (niem.)


Poprzednik
Herman I
landgraf Turyngii
12171227
Następca
Herman II