Małżowina nosowa środkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Małżowina nosowa środkowa.

Małżowina nosowa środkowa (łac. concha nasalis medius) – część ściany bocznej jamy nosowej, wraz z małżowiną nosową górną stanowią część kości sitowej. Przybiera formę cienkiej blaszki kostnej pokrytej błoną śluzową. Jej brzeg wolny, określany jako głowa małżowiny rozpoczyna się powyżej oraz około 1 do 2 cm ku tyłowi od przedniego brzegu małżowiny nosowej dolnej.

Przebieg przyczepu małżowiny nosowej środkowej można podzielić na trzy części:

  • część przednia - w obrębie sitowia przedniego, biegnie skośnie w dół w płaszczyźnie strzałkowej
  • część środkowa - ustawiona w płaszczyźnie czołowej oddziela sitowie przednie od tylnego
  • część tylna - biegnie poziomo przyczepiając się do blaszki oczodołowej lub/i przyśrodkowej ściany zatoki szczękowej

Odmianą anatomiczną małżowiny nosowej środkowej jest tzw. małżowina puszkowa (concha bullosa) powstała na skutek upowietrznienia w obrębie głowy lub/i blaszki pionowej małżowiny. Z klinicznego punktu widzenia, upowietrzniona małżowina nosowa środkowa może doprowadzać do zwężenia kompleksu ujściowo-przewodowego.

Pod małżowiną znajduje się przewód nosowy środkowy, w którym znajdują się ujścia zatoki czołowej, zatoki szczękowej przez rozwór półksiężycowaty, niekiedy występuje także dodatkowe ujście zatoki szczękowej w tylnej części przewodu nosowego środkowego w obrębie tzw. ciemiączka wraz z komórkami sitowymi przednimi.


Dodatkowe ryciny[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.