Mały gończy anglo-francuski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Mały gończy anglo-francuski | |
 Pies rasy mały gończy anglo-francuski |
|
| Inne nazwy | Anglo-français de petite vénerie, Small French-English Hound |
| Kraj patronacki | Francja |
| Wymiary | |
| Wysokość | 48-56 cm |
| Masa | 24-25 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa VI Sekcja 1.2 Wzorzec 325 |
| UKC | Grupa 2 – Scenthound (wzorzec wg FCI) |
| Wzorce rasy | |
| FCI • | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Mały gończy anglo-francuski – jedna z ras psów.
Rasa wyhodowana w I połowie XX wieku w wyniku krzyżowania poitevina, porcelaina i beagla albo beagle harriera[1]. Pierwszy standard rasy opracowano w 1978 roku[1].
Spis treści |
[edytuj] Użytkowość
– pies myśliwski używany do polowań na małą zwierzynę (bażanty, przepiórki i króliki)[1], zarówno w sforze, jak i indywidualnie.
[edytuj] Temperament
– spokojny, dobrze układa się w sforze, w miarę posłuszny.
[edytuj] Szata i umaszczenie
bi- lub tricolor.
[edytuj] Wymiary
- wysokość w kłębie: 48–56 cm[2];
- masa ciała: 24–25 kg.
[edytuj] Popularność w Polsce
– bardzo rzadki
[edytuj] Championat w FCI
– CACIB na rasę; podlega próbom pracy.
[edytuj] Ciekawostki
przeciętna długość życia – 12 lat.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Fogle Bruce: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.
- ↑ Wzorzec FCI nr 325
[edytuj] Bibliografia
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 144. ISBN 83-7073-122-8.
