Makrofotografia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mała głębia ostrości

Makrofotografia – rodzaj fotografii, w której fotografowany obiekt zostaje odwzorowany w naturalnych rozmiarach lub jest nieznacznie powiększony. Na ogół zakres powiększenia liniowego (często zwanego przez fotografów skalą odwzorowania) waha się w granicach od 1:1 do 10:1 – od wielkości naturalnej do 10-krotnego powiększenia (dla małego formatu obszar 24×36-2,4×3,6 mm). Często rozszerza się ten obszar do zbliżeń wymagających obiektywów z funkcją makro lub dodatków na 3:1 do 1:30. Większe powiększenia uzyskuje się za pomocą mikroskopu w mikrofotografii.

Aby uzyskać wystarczające powiększenie, konieczne jest na ogół znaczne przybliżenie aparatu do obiektu fotografowanego. Zazwyczaj odległość fotografowania w przypadku makrofotografii jest mniejsza niż 30 cm. Aby umożliwić tak duże zbliżenie, konieczne może być zastosowanie specjalnego obiektywu. Innym rozwiązaniem jest zastosowanie obiektywu standardowego zamocowanego przy pomocy pierścieni pośrednich albo mieszka, które zwiększają dystans pomiędzy obiektywem a błoną fotograficzną lub matrycą. Ze względu na asymetrię obiektywów, w niektórych sytuacjach dobre efekty daje zastosowanie pierścienia odwrotnego mocowania. Innym sposobem jest użycie soczewek nasadkowych (soczewki dodatnie), które skracają ogniskową obiektywu. Soczewki te umieszczamy bezpośrednio na przedniej soczewce obiektywu. Soczewki nasadkowe mogą być stosowane razem z innymi urządzeniami do fotografii z małej odległości (tubusy, mieszki).

W aparatach kompaktowych z obiektywem o zmiennej ogniskowej dostępne jest specjalne ustawienie ostrości oznaczone jako "macro".

Podstawowym problemem, jaki występuje przy tego typu fotografii, jest mała głębia ostrości. Z tego względu bardzo ważne jest precyzyjne ustawienie ostrości.

Akcesoria do makrofotografii[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło makrofotografia w Wikisłowniku
Wikimedia Commons