Mame Madior Boye

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mame Madior Boye
Data i miejsce urodzenia 1940
Saint-Louis
Premier Senegalu
Przynależność polityczna Senegalska Partia Demokratyczna
Okres urzędowania od 3 marca 2001
do 4 listopada 2002
Poprzednik Moustapha Niasse
Następca Idrissa Seck

Mame Madior Boye (ur. 1940 w Saint-Louis) - prawnik, premier Senegalu od 2001 do 2002 roku.

Mame Madior Boye jest z wykształcenia prawnikiem. Ukończyła też studia ekonomiczne. Wykonywała zawód adwokata a potem sędziego. Uczyła się w Narodowym Centrum Studiów Sędziowskich w Paryżu. Pracowała na stanowisku doradcy Prokuratora Generalnego Senegalu. Kolejno była sędzią i pierwszą wiceprzewodniczącą Regionalnego Sądu Najwyższego w Dakarze. Pełniła również funkcję przewodniczącej tamtejszego Sądu Apelacyjnego a następnie awansowała na stanowisko radcy w Najwyższym Sądzie Apelacyjnym Senegalu[1].

Po ustąpieniu premiera Moustapha Niasse prezydent Abdoulaye Wade mianował ją jego następczynią. Ponadto od maja 2000 roku pełniła obowiązki minister sprawiedliwości. Formalnie nominację na prezes rady ministrów otrzymała 3 marca 2001 roku. Jej pozycja umocniła się wraz z wygranymi przez partię rządzącą wyborami w kwietniu 2001 roku. Wraz z prezydentem Abdoulaye Wade należała bowiem do partii Parti Démocratique Sénégalais (PDS). Została odwołana przez prezydenta 4 listopada 2002 roku[2]. Oficjalnie z powodu trudności we współpracy, a bezpośrednim powodem dymisji była katastrofa statku Le Joola 26 września 2002 roku, w której zginęło ok. 4,3 tys. osób. Na krótko przed odwołaniem pełniła także obowiązki ministra obrony (który odszedł również w związku z wypadkiem promu).

Oskarżono ją o liczne zaniechania w związku z zatonięciem statku, a 12 września 2008 roku francuski sąd wydał międzynarodowy nakaz aresztowania przeciwko właśnie Mame Madior Boye oraz b. ministrom jej rządu. Władze Senegalu protestowały przeciwko orzeczeniu i odmówił ekstradycji b. premier. Nakaz został uchylony w czerwcu 2009 roku przez sąd apelacyjny w Paryżu[3][4][5].

We wrześniu 2004 roku otrzymała funkcję specjalnego pełnomocnika ds. ochrony cywilów w konfliktach zbrojnych z ramienia Unii Afrykańskiej.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]