Unia Afrykańska

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Unia Afrykańska
Flaga Unii Afrykańskiej Emblemat Unii Afrykańskiej
Hymn: Let us all unite and celebrate together [1]
Języki urzędowie Języki afrykańskie, arabski, hausa, angielski, francuski i portugalski
Siedziba organizacji Addis Abeba
Przewodniczący Unii Afrykańskiej Muammar al-Kaddafi
Przewodniczący Komisji Unii Afrykańskiej Jean Ping
Powierzchnia 29 797 500 km²
Ludność

 - Ogółem (2005)
 - Gęstość zaludnienia
  • 850 000 000

25,7 osób/km²;
PNB (2003)

 - Ogółem
 - Ogółem
 - PNB/osobę
 - PNB/osobę

  1 515 000 000 000 000 $ (PPP)
514 000 000 000 $ (normalnie)
1 896 $ (ppp)
643 $ (normalnie)
Data Powstania

 - OJA
 - Unii Afrykańskiej

  

25 maja 1963
9 lipca 2002
Strefa Czasowa UTC -1 do UTC +4

Unia Afrykańska (UA), (ang. African Union, fr. Union africaine) – organizacja międzynarodowa o charakterze politycznym, wojskowym i gospodarczym, obejmująca swym zasięgiem wszystkie państwa afrykańskie (oprócz Maroka) powołana w miejsce Organizacji Jedności Afrykańskiej 9 lipca 2002 roku na szczycie w Durbanie.

Spis treści

[edytuj] Historia Unii Afrykańskiej

[edytuj] Powołanie nowej organizacji

Powstanie UA wiąże się z dążeniami części afrykańskich przywódców do pogłębienia integracji celem głębszej realizacji idei panafrykanizmu. Podczas szczytu OJA w Algierze w dniach 12-14 lipca 1999 Muammar al-Kadafi oświadczył, że w jego opinii OJA wyczerpała swą przydatność i należy w jej miejsce powołać organizację zdolną zapewnić przyspieszenie integracji. Przypomniał też ideę budowy Stanów Zjednoczonych Afryki, jednak przez większość przywódców została ona uznana za zbyt daleko idącą. Zaakceptowano jednak potrzebę ustanowienia współpracy na nowych zasadach. 11 lipca 2000 roku w Lomé odbyło się posiedzenie Zgromadzenia Szefów Państw i Rządów OJA, w czasie którego podpisano statut nowej organizacji. 26 maja 2001 roku Akt założycielski Unii Afrykańskiej wszedł w życie. 8 lipca 2002 był ostatnim dniem funkcjonowania OJA - od 9 lipca jej zadania przejęła Unia Afrykańska[1].

[edytuj] Powołanie RPiB

 Sekcja wymaga poszerzenia.
Stub sekcji Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

[edytuj] Cele

  • wspólny parlament
  • bank centralny
  • wspólny sąd
  • wspólna waluta (Afro)
  • siły pokojowe

[edytuj] Organy

  • Zgromadzenie Unii
  • Rada Wykonawcza
  • Parlament Panafrykański
  • Trybunał Sprawiedliwości
  • Komisja
  • Komitet Stałych Przedstawicieli
  • Wyspecjalizowane Komitety Techniczne
  • Rada Ekonomiczna, Społeczna i Kulturalna
  • Rada Pokoju i Bezpieczeństwa
  • Instytucje Finansowe

[edytuj] Założenia

  • promować zasady i instytucje demokratyczne (w odróżnieniu od OJA, o której mówi się, że była klubem dyktatorów);
  • w większym stopniu chronić praw człowieka na kontynencie afrykańskim;
  • wprowadzić mechanizmy wywierania wzajemnego wpływu, mające zakończyć konflikty zbrojne, a w przyszłości im zapobiegać;
  • stworzyć i podtrzymywać ogólnokontynentalny rynek zbytu (wzorem ogólnoświatowego trendu do formowania dużych bloków ekonomicznych);
  • ograniczyć wymianę handlową z byłymi potęgami kolonialnymi na rzecz wymiany wewnątrz kontynentu (wyjście z uzależnienia);
  • przyciągnąć kapitał zagraniczny.

[edytuj] Przewodnictwo

Imię i Nazwisko Początek Koniec Państwo
Thabo Mbeki 9 lipca 2002 10 lipca 2003 Republika Południowej Afryki Republika Południowej Afryki
Joaquim Chissano 10 lipca 2003 6 lipca 2004 Mozambik Mozambik
Olusegun Obasanjo 6 lipca 2004 24 stycznia 2006 Nigeria Nigeria
Denis Sassou-Nguesso 24 stycznia 2006 29 stycznia 2007 Kongo Kongo
John Kufuor 29 stycznia 2007 31 stycznia 2008 Ghana Ghana
Jakaya Kikwete 31 stycznia 2008 31 stycznia 2009 Tanzania Tanzania
Muammar al-Kaddafi 1 lutego 2009 - Libia Libia

[edytuj] Członkowie Unii Afrykańskiej

[edytuj] Zobacz też

Zobacz zbiór multimediów na Wikimedia Commons:
Unia Afrykańska

Przypisy

  1. ↑ Wiesław Lizak: Problemy bezpieczeństwa Afryki. W: Ryszard Zięba: Bezpieczeństwo międzynarodowe po zimnej wojnie. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2008, s. 471. ISBN 978-83-60501-92-4. 

[edytuj] Bibliografia

  • Wiesław Lizak: Problemy bezpieczeństwa Afryki. W: Ryszard Zięba: Bezpieczeństwo międzynarodowe po zimnej wojnie. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2008, ss. 471-475. ISBN 978-83-60501-92-4. 

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Unia Afrykańska
Algieria • Angola • Benin • Botswana • Burkina Faso • Burundi • Czad • Demokratyczna Republika Konga • Dżibuti • Egipt • Erytrea • Etiopia • Gabon • Gambia • Ghana • Gwinea • Gwinea Bissau • Gwinea Równikowa • Kamerun • Kenia • Komory • Kongo • Lesotho • Liberia • Libia • Madagaskar • Malawi • Mali • Mauretania • Mauritius • Mozambik • Namibia • Niger • Nigeria • Republika Południowej Afryki • Republika Środkowoafrykańska • Republika Zielonego Przylądka • Rwanda • Sahara Zachodnia • Senegal • Seszele • Sierra Leone • Somalia • Suazi • Sudan • Tanzania • Togo • Tunezja • Uganda • Wybrzeże Kości Słoniowej • Wyspy Świętego Tomasza i Książęca • Zambia • Zimbabwe
Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Unia_Afryka%C5%84ska”
Utwórz książkę