Mandapa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mandapa, Banteay Srei, Angkor

Mandapa (pawilon) – hinduistyczny obiekt sakralny charakterystyczny dla południowych Indii, prawie zawsze z kolumnami [1] ( w liczbie nawet do 1 000 sztuk ) , w południowych Indiach najczęściej z płaskim dachem. Termin ten może oznaczać pomieszczenie poprzedzające świątynię, rodzaj narteksu oraz sanktuaria i wolno stojące budynki na terenie świątynnym. Mandapy przyświątynne często wykorzystywane są do praktyki tańców religijnych do zgromadzeń wiernych. Określenie mandapa używane również w stosunku do indyjskich świątyń wykutych w skale.

Przypisy

  1. Mandapa. W: Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red.nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 36, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-370-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]