Marianne Weber

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marianne Weber
Marianne Schnitger
Marianne Weber
Marianne Weber
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1870
Oerlinghausen
Data i miejsce śmierci 12 marca 1954
Heidelberg
Zawód socjolożka, feministka
Narodowość niemiecka
Małżeństwo Max Weber

Marianne Weber, z domu Schnitger (ur. 2 sierpnia 1870 w Oerlinghausen, zm. 12 marca 1954 w Heidelbergu), niemiecka działaczka praw kobiet, socjolożka, historyczka prawa, żona Maxa Webera i autorka jego biografii.

Jako jedna z pierwszych kobiet studiowała na uniwersytecie (jako wolna słuchaczka). Podjęła próbę wprowadzenia do socjologii perspektywy kobiecej pisząc o autonomii kobiety i instytucji małżeństwa. W 1924 otrzymała doktorat honoris causa uniwersytetu w Heidelbergu.

Działała na rzecz praw kobiet. Była pierwszą członkinią parlamentu Badenii w 1920, a później przewodniczącą Federacji Niemieckich Organizacji Kobiecych.

Spis treści

Publikacje [edytuj]

Publikacje niemieckojęzyczne [edytuj]

  • Fichtes Sozialismus und sein Verhältnis zur Marxschen Doktrin (1900)
  • Beruf und Ehe (1906)
  • Ehefrau und Mutter in der Rechtsentwicklung (1907)
  • Die Frauen und die Liebe (1935)
  • Erfülltes Leben (1946)
  • Lebenserinnerungen (1948)
  • Max Weber. Ein Lebensbild. München: Piper, 1989. (Serie Piper 984). ISBN 3-492-10984-5
  • Frauen auf der Flucht (2005) ISBN 3-89528-517-X

Publikacje przetłumaczone na j. polski [edytuj]

  • Kobiety wypędzone. Opowieść o zemście zwycięzców (2008), Wydawnictwo Replika, ISBN 978-83-60383-54-4 [tytuł org. Frauen auf der Flucht (2005)]

Bibliografia [edytuj]

  • S. Whimster. The Biographer's Biography. The Case of Marianne Weber. „J. Mucha, D. Kaesler (red.): "Mirrors and Windows. Essays in the History of Sociology"”, 2001. Toruń.