Marianne Weber
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Marianne Weber Marianne Schnitger |
|
Marianne Weber |
|
| Data i miejsce urodzenia | 2 sierpnia 1870 Oerlinghausen |
| Data i miejsce śmierci | 12 marca 1954 Heidelberg |
| Zawód | socjolożka, feministka |
| Narodowość | niemiecka |
| Małżeństwo | Max Weber |
Marianne Weber, z domu Schnitger (ur. 2 sierpnia 1870 w Oerlinghausen, zm. 12 marca 1954 w Heidelbergu), niemiecka działaczka praw kobiet, socjolożka, historyczka prawa, żona Maxa Webera i autorka jego biografii.
Jako jedna z pierwszych kobiet studiowała na uniwersytecie (jako wolna słuchaczka). Podjęła próbę wprowadzenia do socjologii perspektywy kobiecej pisząc o autonomii kobiety i instytucji małżeństwa. W 1924 otrzymała doktorat honoris causa uniwersytetu w Heidelbergu.
Działała na rzecz praw kobiet. Była pierwszą członkinią parlamentu Badenii w 1920, a później przewodniczącą Federacji Niemieckich Organizacji Kobiecych.
Spis treści |
Publikacje [edytuj]
Publikacje niemieckojęzyczne [edytuj]
- Fichtes Sozialismus und sein Verhältnis zur Marxschen Doktrin (1900)
- Beruf und Ehe (1906)
- Ehefrau und Mutter in der Rechtsentwicklung (1907)
- Die Frauen und die Liebe (1935)
- Erfülltes Leben (1946)
- Lebenserinnerungen (1948)
- Max Weber. Ein Lebensbild. München: Piper, 1989. (Serie Piper 984). ISBN 3-492-10984-5
- Frauen auf der Flucht (2005) ISBN 3-89528-517-X
Publikacje przetłumaczone na j. polski [edytuj]
- Kobiety wypędzone. Opowieść o zemście zwycięzców (2008), Wydawnictwo Replika, ISBN 978-83-60383-54-4 [tytuł org. Frauen auf der Flucht (2005)]
Bibliografia [edytuj]
- S. Whimster. The Biographer's Biography. The Case of Marianne Weber. „J. Mucha, D. Kaesler (red.): "Mirrors and Windows. Essays in the History of Sociology"”, 2001. Toruń.