Merriweather Post Pavilion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Merriweather Post Pavilion
Okładka
Album studyjny grupy Animal Collective
Wydany 6 stycznia 2009
Nagrywany luty 2008
Gatunek rock eksperymentalny
neo-psychodelia[1]
Długość 54 min 42 sek.
Wytwórnia Domino Recording Company
Producent Ben H. Allen, Animal Collective
Oceny
Płyta po płycie

Merriweather Post Pavilion – ósmy album pochodzącej z Baltimore grupy Animal Collective, wydany 6 stycznia 2009 roku przez Domino Recording Company. Singlami z płyty wybrano: My Girls, Summertime Clothes i Brother Sport. Jeszcze w tym samym roku grupa wydała EPkę Fall Be Kind.

Tło i brzmienie[edytuj | edytuj kod]

Nazwa płyty pochodzi od (nazywającej się tak samo) hali koncertowej w Columbii (Maryland), gdzie zespół koncertował i odnosi się do słuchania albumu na świeżym powietrzu, jak doradza zespół we wkładce do albumu. Z kolei okładka ze złudzeniem optycznym, które wydaje się poruszać inspirowana jest pracami japońskiego psychologa Akiyoshi Kitaoki.

Po nagraniu Strawberry Jam w styczniu 2007 roku, gitarzysta Deakin zdecydował się na odpoczynek. W efekcie zespół zaczął eksperymentować ze składem bez gitary, a na pierwszy plan wysunęły się instrumenty elektroniczne, zwłaszcza samplery (jak na płycie Person Pitch Panda Beara).

Nagranie i wydanie[edytuj | edytuj kod]

Nagrywanie płyty[edytuj | edytuj kod]

Zespół zdecydował się na producenta Bena H. Allena ze względu na „jego współpracę z Gnarls Barkley i jego tańszą opinię o albumie”[4]. Allen zaskoczył zespół znajomością muzyki i pracą w Bad Boy Records i na przełomie 2007 i 2008 roku spotkali się, by nagrać album.

MPP nagrano w kameralnym studiu Sweet Tea w Oxfordzie. „Na Merriweather Post Pavilion, zespół chcieliśmy uchwycić żywy dźwięk na płycie, podobnie jak ma na Strawberry Jam. Jednak metody nagrywania na dwóch albumach były bardzo różne” twierdzi Noah Lennox . Podczas gdy na Strawberry Jam muzycy pracowali z żywymi instrumentami (gdzie nie można było zastosować efektu dub), na Merriweather Post Pavilion „nagrano prawie każdy dźwięk osobno na inny kanał, tak, że będziemy mieć pełną kontrolę nad każdym dźwiękiem w procesie mieszania”[5].

5 października 2008 zespół ostatecznie ogłosił na swojej stronie internetowej powstanie albumu[6][1], podając listę utworów. W listopadzie 2008 roku do Internetu wyciekł utwór „Brother Sport”, ale został szybko usunięty (m.i.n. z witryny Pitchforka i bloga Grizzly Bear) przez Web Sherrif.

Wydanie[edytuj | edytuj kod]

Najpierw album został wydany na winylu w Stanach Zjednoczonych dnia 6 stycznia 2009 r. Album pojawił się na winylu i CD 12 stycznia w Wielkiej Brytanii. W Stanach pojawił się ostatecznie na CD i w Internecie 20 stycznia 2009 roku. W lutym zadebiutował na listach sprzedaży.

Recenzje[edytuj | edytuj kod]

Krytycy dobrze przyjęli album i, mimo styczniowego wydania, nazywali go jednym z najlepszych wydawnictwem 2009 roku. Na stronie Metacritic płyta otrzymała 89 punktów na 100 możliwych[7]. Chwalony jako najbardziej przystępny z dość awangardowego dorobku grupy album, zyskał u krytyków punkty za inspiracje grupą Beach Boys. Gazeta The A.V. Club stwierdziła, że to „podsumowanie i rozszerzenie wszystkiego, co Animal Collective zrobiło do tej pory, z większym naciskiem na melodię i bardziej śmiałymi wokalami, które napędzają piosenki”. Wśród krytyków znaleźli się redaktorzy Porcys.com i „The Boston Phoenix” („nie ma zabawy i spontaniczności, które znaczyły tak wiele dla tej grupy”).

Witryna Pitchfork Media opisała album jako „uderzający w swej bezpośredniości i jawiący się jako przyjazny i gościnny”. Strona umieściła go na pierwszym miejscu swojej listy najlepszych albumów 2009 roku, a single „My Girls” i „Brother Sport” znalazły się na 1.[8] i 23.[9] miejscu analogicznej listy. Podsumowując dekadę Pitchfork umieścił MPP na 14. miejscu listy 200. albumów[10], a „My Girls” uznał za 9. najlepszy utwór z lat 2000-2009[11]. Magazyn Rolling Stone uznał MPP za 14., a magazyny „Spin”[12], KEXP oraz Entertainment Weekly[13] za najlepszy album roku.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Piosenki napisane i skomponowane przez Animal Collective, wyjątek w nawiasie.

  1. „In the Flowers” – 5:22
  2. My Girls” – 5:40
  3. „Also Frightened” – 5:14
  4. Summertime Clothes” – 4:30
  5. „Daily Routine” – 5:46
  6. „Bluish” – 5:13
  7. „Guy’s Eyes” – 4:30
  8. „Taste” – 3:53
  9. „Lion in a Coma” (Animal Collective, Lathozi Mpahleni Manquin Madosini) – 4:12
  10. „No More Runnin” – 4:23
  11. Brother Sport” – 5:59

Pozycje na listach[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]