Merynosy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Baran owcy domowej na zdjęciu z 1905.
Łeb barana owcy domowej

Merynosy, owce merynosowe – rasa owiec bardzo cenionych ze względu na runo. Wywodzi się ona z Azji. W XII owce te dotarły na Półwysep Iberyjski. Stamtąd dopiero w XVIII w. zostały sprowadzone do innych krajów Europy. Umaszczone biało, wełna silnie karbikowana, cienka. W Europie występują przeważnie formy bezrogie, poza Europą również rogate przy czym rogate są barany ale nie maciorki. Wysokość w kłębie: 80-90 cm; Masa ciała: 120-140 kg. (tryk), 80-90 kg. (maciorka).

Najliczniejsze pogłowie występuje w Australii:

  • merynos australijski,
  • merynos saksoński,
  • merynos południowoaustralijski,
  • peppin,
  • Booroola;

a w Argentynie, Urugwaju, Republice Południowej Afryki:

  • dohne,
  • letelle,
  • afrino;

oraz Stanach Zjednoczonych:

  • merynos północnoamerykański
  • rambouillet amerykański;

a także w Europie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

H. H. Sambraus, Zwierzęta Gospodarskie. Rasy świata, Warszawa 1998, s. 49.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]