Mięśniaki macicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mięśniaki macicy
myoma
Mięśniaki macicy
Mięśniaki macicy
ICD-10 D.25
Mięśniak gładkokomórkowy macicy
D.25.0 Mięśniak gładkokomórkowy podśluzówkowy macicy
D.25.1 Mięsniak gładkokomórkowy śródścienny macicy
D.25.2 Mięśniak gładkokomórkowy podsurowiczy macicy
D.25.9 Mięśniak gładkokomórkowy macicy, nie określony
DiseasesDB 4806
OMIM 150699
MedlinePlus 000914
MeSH D007889
Wyłuszczone podczas zabiegu miomektomii mięśniaki macicy

Mięśniak macicy (łac. myoma, plur.myomata uteri) – łagodny guz nazywany również włókniakiem macicy, histologicznie mięśniak gładkokomórkowy (łac.leiomyoma). Mięśniaki powstają z tkanki mięśniowej macicy i rozwijają się w jej trzonie. Występują pojedynczo albo w grupie. Mięśniaki są najczęstszymi nowotworami niezłośliwymi macicy.

Podział i lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

  • mięśniak podsurowiczy (podsurowicówkowy) - łac. myoma subserosum
  • mięśniak śródścienny (intramuralny) - łac. myoma intramuralis
  • mięśniak podśluzówkowy (submukozalny) - łac. myoma submucosum
  • mięśniak uszypułowany (może przechodzić w mięśniak rodzący się) - łac. myoma nascens
  • mięśniak szyjkowy - łac. myoma cervicalis
  • mięśniak międzywięzadłowy (międzyblaszkowy)

W 90% przypadków mięśniaki są mnogie; w 90% występują w trzonie macicy. Najczęstsze są mięśniaki śródścienne, mięśniaki uszypułowane, szyjkowe i międzywięzadłowe są rzadkie.

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej bezobjawowe. Duże i mnogie mięśniaki objawiają się: powiększeniem brzucha, obfitymi i długotrwałymi miesiączkami, zaparciami, przewlekłymi bólami krzyża, częstym oddawaniem moczu (jeśli mięśniak jest duży i powoduje ucisk na pęcherz moczowy), bolesnym współżyciem, trudnościami w zajściu w ciążę, poronieniami. Najczęściej pojawiają się w wieku 35–45 lat, rzadko w okresie dojrzewania i po menopauzie. Sprzyjają im zaburzenia hormonalne i skłonności genetyczne

Ryzyko transformacji złośliwej mięśniaka do mięsaka gładkokomórkowego (leiomyosarcoma) jest niewielkie, szacuje się je na 0,1–0,8%.

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Przyczyna powstania mięśniaka macicy nie jest do końca znana, jednak na wzrost stymulująco działają estrogeny.

Rozpoznanie[edytuj | edytuj kod]

Rozpoznanie opiera się na wywiadzie, badaniu ginekologicznym i wyniku badania USG.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Metodą z wyboru leczenia objawowych mięśniaków macicy jest ich wyłuszczenie (miomektomia). W przypadku dużych mięśniaków zastosowanie znajdują analogi gonadoliberyny, zmniejszające masę guza i ograniczające jego ukrwienie.

Przyjmuje się, że do leczenia laparoskopowego kwalifikują się pacjentki z niewielką liczbą mięśniaków (do 3), których średnica nie przekracza 10 cm. Od ponad 15 lat można również leczyć objawowe mięśniaki macicy metodą małoinwazyjną - embolizacją tętnic macicznych wykonywaną pod kontrolą angiografu przez radiologa zabiegowego we współpracy z ginekologiem.

Od początków XXI w. do leczenia mięśniaków macicy wykorzystywana jest też termoablacja, będąca metodą nieinwazyjną. W Polsce jeszcze nie stosowana (stan na rok 2011).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Położnictwo i ginekologia. Grzegorz H. Bręborowicz (red.). Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 810, 839-840, 945. 83-200-3082-X.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.