Minikomputer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
PDP-11, Minikomputer DEC PDP-11/40
MERA 302, Automat obrachunkowy

Minikomputer – powstały pod koniec lat 50. XX wieku odpowiednik komputera osobistego wykonany na tranzystorach lub układach scalonych małej (SSI) i średniej (MSI) skali integracji. Często był wykonywany jako komputer specjalizowany np. automat obrachunkowy, analizator widma. Wyróżniał się prostą obsługą, niewielkimi wymiarami, modułową budową i nie wymagał klimatyzacji. Początkowo jednostanowiskowy, w miarę wzrostu mocy obliczeniowej przejmował rolę mniejszych maszyn mainframe. Aktualnie rzadko stosowany plasuje się między komputerem osobistym a mainframe.

Za pierwszy uważa się PDP-1 z 1959 roku. W Polsce pierwszym, niezrealizowanym projektem był ZAM-11 z 1961 roku.

Do najbardziej rozpowszechnionych należały:

Dziedzictwo[edytuj | edytuj kod]

Jakkolwiek minikomputery są dziś gatunkiem wymarłym, ich historia miała niebagatelny wpływ na rozwój informatyki. Nowoczesny komputer osobisty posiada wiele cech, które pierwotnie rozwinęły się na minikomputerach, zaś najpopularniejsze dziś systemy operacyjne pochodzą bezpośrednio z minikomputerów (np. Unix pierwotnie napisany dla minikomputera PDP) bądź to pośrednio (np. Microsoft Windows NT nawiązujący do rozwiązań technicznych systemu VMS).

Polskie minikomputery[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]