Moc pozorna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Moc pozorna – (S, VA) wielkość fizyczna określana dla obwodów prądu przemiennego. Wyraża się ją jako iloczyn wartości skutecznych napięcia i natężenia prądu:
Moc pozorna jest geometryczną sumą mocy czynnej i biernej prądu elektrycznego pobieranego przez odbiornik ze źródła.
Związek z impedancją:
Związek z admitancją:
gdzie
- U, I – wartości skuteczne napięcia i natężenia prądu,
- Um, Im – amplitudy (wartości maksymalne) napięcia i natężenia prądu,
- Z – impedancja,
- Y – admitancja,
- P – moc czynna,
- Q – moc bierna.
Moc pozorna podawana jest jako moc znamionowa generatorów, transformatorów i innych urządzeń wytwarzających i przetwarzających energię elektryczną prądu przemiennego.
W elektroenergetyce najczęściej operuje się jednostką MVA (megawoltamper) równą 106 VA.



