Moc pozorna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Moc pozorna – (S, VA) wielkość fizyczna określana dla obwodów prądu przemiennego. Wyraża się ją jako iloczyn wartości skutecznych napięcia i natężenia prądu:

S = U I = \frac 1 2 U_m I_m

Moc pozorna jest geometryczną sumą mocy czynnej i biernej prądu elektrycznego pobieranego przez odbiornik ze źródła.

 S = \sqrt {P^2 + Q^2}

Związek z impedancją:

 S = Z I^2\,

Związek z admitancją:

 S = Y U^2 \,

gdzie

U, Iwartości skuteczne napięcia i natężenia prądu,
Um, Im – amplitudy (wartości maksymalne) napięcia i natężenia prądu,
Zimpedancja,
Yadmitancja,
P – moc czynna,
Q – moc bierna.

Moc pozorna podawana jest jako moc znamionowa generatorów, transformatorów i innych urządzeń wytwarzających i przetwarzających energię elektryczną prądu przemiennego.

W elektroenergetyce najczęściej operuje się jednostką MVA (megawoltamper) równą 106 VA.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]