Modus tollens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Modus tollens (modus tollendo tollens, łac. sposób zaprzeczający przy pomocy zaprzeczenia) – wnioskowanie logiczne, reguła logiki mówiąca, że jeśli zaakceptujemy, że z X wynika Y oraz że Y jest fałszywe, to musimy zaakceptować też fałszywość X.

[(p \Rightarrow q) \land \lnot q] \Rightarrow \lnot p\,\!
"Modus tollendo tollens – tryb obalający [...] przez obalenie [...]. Jest to inna postać »sylogizmu kategoryczno-hipotetycznego«. Zastosowania: Jeżeli nie ma śladów uderzeń na zwłokach, a przy tym gdyby zmarły był bity przed śmiercią, to by były ślady uderzeń na zwłokach, tedy nieprawda, że zmarły był bity przed śmiercią." Tadeusz Kotarbiński, Elementy teorii poznania, logiki formalnej i metodologii nauk[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Warszawa, PWN 1986 (1929), str.148