Mojka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Widok na rzękę Mojka ze strony Zielonego Mostu na Newskim Prospekcie
Widok na rzekę Mojka i Most Pierwszych Inżynierów

Mojka (ros. Мойка) - mała (5 km długości, 40 m szerokości) rzeka przepływająca przez centrum Sankt Petersburga. Początkowo znana była pod ingryjską nazwą Mya oznaczającą muł, błoto.

Wypływa z rzeki Fontanka, nieopodal Ogrodu Letniego; przepływa obok Pola Marsowego, przecina Newski Prospekt i Kanał Kriukowa, aby ostatecznie zakończyć swój bieg wpadając do Newy.

W bezpośrednim sąsiedztwie rzeki znajduje się wiele ważnych zabytków architektury z XVIII w., m.in.: Pałac Stroganowów, gmach Sztabu Generalnego, Pałac Josupowa, Pałac Razumowskiego, Łuk Nowej Holandii, Zamek Michajłowski oraz ostatnie miejsce zamieszkania i muzeum Aleksandra Puszkina.

W 1711 car Piotr I Wielki polecił umocnić brzegi rzeki. W 1715 Kanał Kriukowa połączył Mojkę z Fontanką, co spowodowało naturalne oczyszczenie się tej pierwszej. Postanowiono wówczas zmienić nazwę z Mya na Mojka (ta druga nazwa ma związek z pochodzi od rosyjskiego przymiotnika oznaczającego "prać").

W 1736 wybudowano pierwszą drewnianą kładkę. Początkowo rzekę przecinały cztery mosty: Niebieski, Zielony, Żółty oraz Czerwony. Posiadający około 97 metrów szerokości Niebieski Most, obecnie ledwie widoczny z Placu Św. Izaaka, pozostaje w dalszym ciągu najszerszym mostem w całym mieście.

Obecnie na rzece znajduje się 15 mostów. Większość z nich posiada dużą wartość historyczną i artystyczną.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Канн П. Я. Прогулки по Петербургу: Вдоль Мойки, Фонтанки, Садовой. St. Petersburg, 1994.
Wikimedia Commons