Mostek Maxwella

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mostek Maxwella – mostek indukcyjny zasilany prądem przemiennym służącym do pomiaru parametrów cewek.

Mostek indukcyjny Maxwella ma w dwóch gałęziach rezystancje stałe R_1 i R_2 zwane rezystorami stosunkowymi. W trzeciej gałęzi nieznana impedancja pomiarowa składająca się z L_3 i R_3 zostaje porównana ze wzorcową impedancja czwartej gałęzi mostka Z_4 składającej się z L_4 i R_4. Stan równowagi mostka osiągamy przez odpowiednią regulację L_4 i R_4. Zrównoważenie mostka następuje kiedy zostają spełnione warunki:

\frac{L_3}{L_4 }=\frac{R_3}{R_4}=\frac{R_1}{R_2}\,

Teoretycznie warunki równowagi są niezależne od częstotliwości. W praktyce między zwojami i między warstwami drutu w obu cewkach L_3 i L_4 występują pojemności pasożytnicze, co powoduje, że przy wielkich częstotliwościach mostek może być zrównoważony tylko dla jednej częstotliwości.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]