Mumio (kabaret)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mumio
Data założenia 1995
Pochodzenie Polska Katowice
Obecni członkowie
Jadwiga Basińska
Dariusz Basiński
Jacek Borusiński
Jarosław Januszewicz
Tomasz Drozdek
Byli członkowie
Dariusz Rzontkowski
Tomasz Skorupa
Nagrody
Wiktory za rok 2005

• w kategorii "najwyżej ceniony piosenkarz lub artysta estrady"
• w kategorii "największe odkrycie telewizyjne 2005 roku"

Nagrody na PaKA
1998

• Grand Prix
• nagroda publiczności
• nagroda dziennikarzy i mediów
• nagroda Zygmunta Koniecznego
• nagroda Marka Piwowskiego

Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Wikiquote-logo.svg Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Oficjalna strona kabaretu

Mumio – grupa teatralna założona w 1995 w Katowicach, do 1999 działała pod nazwą Teatr Epty-a. Pierwszy spektakl stworzony przez grupę nosi tytuł Kabaret Mumio.

Popularność przedstawionego materiału utożsamiła zespół z jego programem kabaretowym. Mumio prezentuje humor absurdalny połączony z autoironią. Unikają humoru politycznego, a także szufladkowania, nie chcą być więc traktowani jako kabaret, ich przedsięwzięcia mają charakter teatralny.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Byli członkowie

Wraz z pojawieniem się drugiego spektaklu pt. Lutownica, ale nie pistoletowa tylko taka kolba do zespołu dołączył Jarosław Januszewicz, współtwórca przedstawienia, grający głównie na bezprogowym basie, lecz również aktor i autor licznych tomików poezji, publikowanej pod pseudonimem Lotnik 199. W 2012 roku dołączył do składu Tomasz Drozdek. Członkowie Mumio rozpoczęli pracę nad trzecim spektaklem, którego premiera przewidywana jest na jesień/zimę 2014[1].

Skecze[edytuj | edytuj kod]

Repertuar poszczególnych występów Mumio jest różny, a skecze bywają też punktem wyjścia do improwizacji.

Kabaret Mumio[edytuj | edytuj kod]

  • Pan Eugeniusz (Señor Eugenio)
  • Gąski
  • Ucha, ucha, świtezianka
  • Duszan
  • Muszę / Jesteśmy zespołem
  • Urządzonko
  • Marceli
  • Ktoś zapukał mi do buta
  • Cynik
  • Mucha nie kuca
  • Pani Serwusowa
  • Jesień, jesień, jesień
  • Smutek, smutek
  • Zbyszek
  • Kubeczek
  • Blues
  • Poffcernacy i elemejska babka
  • Zwyczaje
  • Przelot

Lutownica, ale nie pistoletowa, tylko taka kolba[edytuj | edytuj kod]

  • Krowa łakomczucha
  • Dżdżownica
  • Secondary floor
  • Francuska piosenka
  • Muzycy
  • Tańczą nutki
  • Niuniuni
  • Ptaki aniołowie burz
  • Poffcernacy, zarzuciwszy galaretę na ramiona
  • Kontrabas (improwizacja)
  • Kontrybas
  • Butelka
  • Tata robi w Zuricie
  • Zawołania psów
  • Piosenka o sokole
  • Mariusz Wełna

Inne[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Teatralna nagroda im. Leona Schillera za całokształt twórczości
  • XIX Lidzbarskie Biesiady Humoru i Satyry'98 w Lidzbarku Warmińskim:
    • Grand Prix
    • Złota Szpilka
    • nagroda Gazety Wyborczej i Dziennika Pojezierze
  • XIV Ogólnopolskie Spotkania z Piosenką Kabaretową OSPA 1998 w Ostrołęce:
    • Grand Prix
    • nagroda publiczności
    • nagroda za kompozycję
  • XIV Ogólnopolski Przegląd Kabaretów PaKA w Krakowie w 1998 roku:
    • Grand Prix
    • nagroda publiczności
    • nagroda dziennikarzy i mediów
    • nagroda Zygmunta Koniecznego
    • nagroda Marka Piwowskiego
  • XX Przegląd Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu w 1999:
    • II nagroda w Konkursie Aktorskiej Interpretacji Piosenki
    • nagroda Związku Artystów Scen Polskich "za najlepsze wykonanie piosenki na XX Przeglądzie Piosenki Aktorskiej"
    • nagroda Niemiecko-Polskiego Towarzystwa Kulturalnego "Polonica" w Bonn w postaci udziału w koncercie galowym 11 Chanson Festival w Kolonii w rozgłośni radiowo- telewizyjnej "Deutsche Welle" w grudniu 1999
  • Festiwalu Kataryniarz'99 w Gdańsku:
    • tytuł Kabaretowej Rewelacji Roku
    • Kataryniarz'99
  • I Ogólnopolski Festiwal Sztuki Estradowej Warszawa 2000 zorganizowany pod patronatem Prezesa ZASP:
    • Grand Prix im. Ludwika Sempolińskiego
  • Wiktory za rok 2005:
    • Wiktor w kategorii "najwyżej ceniony piosenkarz lub artysta estrady"
    • Wiktor w kategorii "największe odkrycie telewizyjne 2005 roku"

Film[edytuj | edytuj kod]

Jacek Borusiński, Dariusz Basiński i Jadwiga Basińska wystąpili wspólnie w spektaklu telewizyjnym pt. Nóż w głowie Dino Baggio z 1999 oraz w filmie pt. Hi way z 2006 (scenarzystą i reżyserem był Jacek Borusiński). Ponadto Jacek Borusiński i Dariusz Basiński wystąpili w filmach pt. Metanoia z 2005 i pt. "Podróż na wschód" Tomasza Budzyńskiego i Łukasza Jankowskiego na podstawie noweli Stefana Grabińskiego "Maszynista Grot", zaś Jadwiga Basińska i Dariusz Basiński zagrali w filmie Cudowne lato z 2011.

Udział w reklamach[edytuj | edytuj kod]

Od 2005 przez siedem lat członkowie kabaretu występowali w telewizyjnych reklamach sieci telefonii komórkowej Plus[2], w których zastosowano nietypową dla reklamy formułę absurdu. Wśród internautów niezwykle popularne stały się zwroty z reklam – szczególną popularność zdobyło słowo kopytko użyte w jednej z nich. Inne słowo, czasowstrzymywacz zostało wybrane przez użytkowników portalu Onet.pl słowem roku 2006, wyprzedzając słowa wiążące się z polityką, takie jak wykształciuch, Irasiad, czy rydzykanci. W 2008 roku z kabaretem w reklamach zaczęła pojawiać się aktorka Joanna Fudala. W 2012 roku, po prawie ośmiu latach współpracy, podjęto decyzję o zakończeniu współpracy z Mumio. Według szacunków agencji reklamowych, grupa wzięła udział w około 150 reklamówkach.

W styczniu 2014 członkowie kabaretu pojawili się w reklamach sieci telefonii komórkowej Play[3].

Przypisy

  1. http://www.mumio.art.pl/ [dostęp 27 kwietnia 2014]
  2. Kopytko, Syberia, Rarka, Wyprz, Oszcz, salony i szkolenia - wszystkie reklamy Plusa z Mumio (wideo). wirtualnemedia.pl, 11 października 2012. [dostęp 20 stycznia 2014].
  3. Mumio nowymi gwiazdami reklamowymi Play (wideo). wirtualnemedia.pl, 17 stycznia 2014. [dostęp 20 stycznia 2014].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]