Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślu
Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślu
Państwo  Polska
Miejscowość Przemyśl
Adres pl. Berka Joselewicza 1
37-700 Przemyśl
Data założenia 1909
Dyrektor mgr Mariusz Jerzy Olbromski
Oddziały
  • Muzeum Dzwonów i Fajek
  • Muzeum Historii Miasta Przemyśla
Położenie na mapie Przemyśla
Mapa lokalizacyjna Przemyśla
Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślu
Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślu
Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślu
Ziemia 49°46′59,2320″N 22°46′18,2640″E/49,783120 22,771740Na mapach: 49°46′59,2320″N 22°46′18,2640″E/49,783120 22,771740
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa muzeum

Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślumuzeum okręgowe w Przemyślu, założone w 1909 z inicjatywy miejscowych działaczy społecznych jako Muzeum Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu. Uroczyste otwarcie pierwszej ekspozycji miało miejsce 10 kwietnia 1910. Zalążkiem zbiorów była kolekcja prywatna Kazimierza i Tadeusza Osińskich oraz liczne dary społeczeństwa.

W 1921, po przystąpieniu do Związku Muzeów Historyczno-Artystycznych w Poznaniu, przyjęło nazwę Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej, reaktywowaną w 1984.

W okresie międzywojennym placówka borykała się z problemami finansowymi i lokalowymi, kilkakrotnie zmieniając siedzibę. W 1945 Muzeum przejęło zbiory Ukraińskiego Muzeum 'Strywihor", zarekwirowane przez władze polskie. Po II wojnie światowej, w 1946 placówka otrzymała również okazały budynek po biskupstwie greckokatolickim przy pl. Czackiego 3.

W roku 2008 zakończono budowę nowego budynku dla Narodowego Muzeum Ziemi Przemyskiej w miejscu, gdzie kilkadziesiąt lat temu znajdowały się zabudowania żydowskie[1]. Nowy gmach Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej zaprojektowany przez firmę KKM Kozień Architekci był jednym z polskich kandydatów do Nagrody im. Miesa van der Rohe 2009, prestiżowego wyróżnienia przyznawanego co dwa lata przez Fundację Miesa van der Rohe i Komisję Europejską najlepszym europejskim realizacjom[2].

W magazynach muzeum znajdują się między innymi obszerne zbiory dotyczące pracy naukowej profesora Rudolfa Weigla: elementy wyposażenia laboratorium instytutu[3], książki i czasopisma naukowe z publikacjami prac naukowych i referatów, fotografie i gazety z artykułami na temat prof. Weigla ofiarowane w dużej mierze przez prof. Stefana Kryńskiego.

Oddziały[edytuj | edytuj kod]

Muzeum Dzwonów i Fajek[edytuj | edytuj kod]

Istnieje od 2001 roku. Mieści się w późnobarokowej Wieży Zegarowej w Starym Mieście. Wieża ta wzniesiona została jako dzwonnica unickiej katedry, po kasatach józefińskich stała się własnością miasta, a w 1983 otrzymało ją Muzeum Narodowe. Remonty mające przygotować budynek do funkcji wystawienniczych zakończyły się w 2002 roku. Urządzono tu ekspozycję fajkarstwa (pierwsze i siódme piętro) oraz ludwisarstwa (od drugiego do piątego piętra), z których to Przemyśl zasłynął na przestrzeni dziejów. Ponadto Wieża posiada dwa tarasy widokowe.[4]

Muzeum Historii Miasta Przemyśla[edytuj | edytuj kod]

Otwarte w 2005 roku. Siedzibą Muzeum jest XVI-wieczna kamienica Brzykowska (od nazwiska Brzyków, dawnych właścicieli).

Przypisy

  1. Urząd Miejski w Przemyślu – Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej
  2. "Bunkier", czyli arcydzieło? Muzeum nominowane (pol.). Życie Podkarpackie, 2009-01-22. [dostęp 2009-02-09].
  3. Laboratorium profesora Weigla na stronie lwow.home.pl
  4. U. Olbromska, M. Trojanowska, Muzeum Dzwonów i Fajek, w: Przemyskie muzea, Miasto Przemyśl, Wydział Kultury, Promocji i Turystyki, wydawnictwo promocyjne.