Myślenie życzeniowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Myślenie życzeniowe (ang. wishful thinking) – sposób rozumowania i podejmowania decyzji opierający się o wizję "optymistycznego scenariusza" w miejsce odwoływania się do dowodów i racjonalności. Może być także jednym z objawów psychozy reaktywnej, nerwicy, a nawet schizofrenii. Przed wojną Melchior Wańkowicz ukuł termin chciejstwo.

Standardowe przykłady myślenia życzeniowego:

Sofizmat[edytuj | edytuj kod]

Będąc błędem poznawczym oraz złym sposobem podejmowania decyzji, myślenie życzeniowe może być ponadto specyficznym sofizmatem, ponieważ zakładamy, że coś jest prawdą (fałszem) tylko dlatego, że sobie tego życzymy. Ma on formę: Chciałbym, aby P było prawdą (fałszem), zatem P jest prawdą (fałszem). Podstawą myślenia życzeniowego jest odwoływanie się do emocji, jest to również rodzaj tzw. fałszywego tropu.

Często na myśleniu życzeniowym odnoszącym się do możliwości człowieka bazuje pseudonauka.

Pokrewne do powyższego sofizmatu są Dowód negatywny oraz Argumentum ad ignorantiamNie zostało udowodnione, że to fałsz, zatem musi być prawdą, i vice versa. Np. wierzący w istnienie UFO może akceptować fakt, że większość zdjęć jest fałszywa, ale twierdzić, że te, które nie zostały zdemaskowane, są oryginalne.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Zobacz hasło myślenie życzeniowe w Wikisłowniku