Myślenie paralogiczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Myślenie paralogiczne, zaburzenie myślenia logicznegozaburze­nie formalne myślenia, polegające na występowaniu u chorego braku logicznego następstwa myśli, często z wyprowadzaniem absurdalnych wniosków. Myślenie paralogiczne może łączyć się z synkretyzmem - niedostrzeganiem sprzeczności i logicznym sprzęganiem wykluczających się tez. Objaw ten występuje w schizofrenii[1].

Chory próbuje często zachować pozory logiki w swoich wypowiedziach[2], tworząc nowe pojęcia o znaczeniu niezrozumialym dla pozostałych[3]. Chory łączy nieracjonalnymi związkami pewne zdarzenia, niezrozumiale stosuje zasady relacji logicznych takich jak równoważność sprzeczności czy też wynikania. W strukturach językowych wykorzystywanych przez chorego w komunikacji językowej pojawiają się neologizmy, podstawienia, zlepki wyrazów, przybliżenia, przenikanie się znaczeń, nieścisłości, błędy wnioskowania, a także myślenie synkretyczne, myślenie prelogiczne oraz myślenie magiczne.

Przypisy

  1. Andrzej Rajewski, Janusz Rybakowski: Podstawy psychopatologii - materiały dydaktyczne dla studentów (pol.). 1999. [dostęp 2014-01-24]. s. 19.
  2. red. Kamila Krocz: Zaburzenia myślenia (pol.). [dostęp 2014-01-24].
  3. Anna Jędrych: ZAKŁÓCONE MYŚLI, CZYLI O ZABURZENIACH MYŚLENIA: ZABURZENIA STRUKTURY I FUNKCJI MYŚLENIA (pol.). 27.02.2013. [dostęp 2014-01-24].