Natalia Ginzburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Natalia Ginzburg

Natalia Ginzburg (ur. 14 lipca 1916 roku w Palermo, zm. 7 października 1991 roku w Rzymie) – włoska autorka dzieł związanych z relacjami rodzinnymi, polityką i filozofią.

Urodziła się na Sycylii, swoją młodość spędziła w Turynie. Pierwszą opowieść „Bambini” opublikowała w 1933 r. w magazynie Solaria. W 1938 r. wyszła za mąż za Leona Ginzburga i zaczęła używać imienia Natalia Ginzburg. Jej pierwsza nowela została opublikowana pod pseudonimem Alessandra Tornimparte w 1942 r. podczas najbardziej antysemickiego okresu faszystowskich Włoszech.

W 1940r Ginzburg poświęciła wiele pracy nad kolejną publikacją „Einaudi” w Turinie; jej druga nowela została wydana w 1947 r. W 1950 roku wyszła za mąż za Gabriela Baldiniego – profesora literatury angielskiej. To był początek bardzo płodnego okresu w literackiej karierze Natalii. W tym czasie opublikowała wiele swoich najlepszych prac. Jej drugi mąż zmarł w 1969 r.

Natalia Ginzburg była zawiła w życie polityczne jako polemistka. Znała wielu słynnych antyfaszystów, przez pewien czas nawet należała do Włoskiej Partii Komunistycznej. Została wybrana do Włoskiego Parlamentu w 1983 r.

Natalia i Leon Ginzburgowie byli rodzicami znanego historyka – Carla Ginzburga.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • La strada che va in città (1942)
  • È stato così (1947; The Dry Heart 1949)
  • Tutti i nostri ieri (1952; A Light for Fools 1956 and All our yesterdays)
  • Valentino (1957)
  • Sagittario (1957)
  • Le voci della sera (1961; Voices in the Evening 1963)
  • Le piccole virtù (1962);The Little Virtues 1985)
  • Lessico famigliare (1963; Family Sayings 1967)
  • Mai devi domandarmi (1970; Never must you ask me 1973)
  • Drogi Michele, 1976 (Caro Michele, 1973)
  • Vita immaginaria (1974)
  • La famiglia Manzoni (1983)
  • La città e la casa (1984; The City and the House 1987)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]