Navin Ramgoolam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Navin Ramgoolam
Navin Ramgoolam Portrait 2014.jpg
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1947
Port Louis
Mauritius Premier Mauritiusa
Przynależność polityczna Partia Pracy Mauritiusu (MLP)
Okres urzędowania od 5 lipca 2005
Poprzednik Paul Bérenger
Mauritius Premier Mauritiusa
Okres urzędowania od 27 grudnia 1995
do 17 września 2000
Poprzednik Anerood Jugnauth
Następca Anerood Jugnauth
Odznaczenia
Wielki Komandor Orderu Gwiazdy i Klucza Oceanu Indyjskiego (Mauritius)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Premier Ramgoolam z prezydentem Barackiem Obamą i jego małżonką, 2009

Navin Ramgoolam (ur. 14 lipca 1947 w Port Louis) – maurytyjski polityk, dwukrotny premier Mauritiusa, w latach 1995-2000 oraz od 5 lipca 2005. Lider Partii Pracy Mauritiusu (Mauritius Labour Party – MLP).

Edukacja i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Navin Ramgoolam jest synem Seewoosagura Ramgoolama, zwanego „ojcem narodu”, premiera w latach 1961-1982.

Ramgoolam z wykształcenia jest lekarzem. W latach 1968-1975 studiował chirurgię w Royal College of Surgeons w Dublinie w Irlandii.

Po zakończeniu studiów medycznych w 1975 pracował przez rok w dublińskim szpitalu St. Laurences. W latach 1976-1977 pracował w maurytyjskim A.G Jeetoo Hospital, w latach 1977-1980 w University College Hospital w Londynie, od 1982 do 1985 w Yorkshire Clinic w West Yorkshire. Od 1985 do 1987 prowadził własną praktykę lekarską na Mauritiusie, po czym na nowo rozpoczął studia w Londynie.

Od 1987 do 1990 studiował w London School of Economics oraz nauki polityczne na Uniwersytecie Londyńskim. W latach 1992-1993 odbył kurs w Inns of Court School of Law.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W lutym 1991 Navin Ramgoolam został liderem Partii Pracy Mauritiusu (MLP, Mauritius Labour Party). We wrześniu 1991 dostał się do parlamentu i został liderem opozycji. W grudniu 1995 jego partia wygrała wybory parlamentarne i Ramgoolam 27 grudnia 1995 objął funkcję szefa rządu.

Jego pierwsza kadencja jako premiera naznaczona była przez rozruchy po śmierci w celi więziennej znanego piosenkarza, Kaya. W wyborach we wrześniu 2000 przegrał rywalizację z Aneroodem Jugnauthem i Paulem Bérengerem, liderami Walczącego Ruchu Mauritiusa i ponownie znalazł się na czele opozycji.

Przed wyborami parlamentarnymi 3 lipca 2005 zawiązał koalicję Sojusz Socjalistyczny, która zdołała zdobyć większość (42 miejsc) w 70-osobowym Zgromadzeniu Narodowym. W kampanii wyborczej obiecywał reformy ekonomiczne oraz poprawę transportu na wyspie, łącznie ze zniesieniem opłat za przejazd komunikacją publiczną dla osób starszych i studentów. 5 lipca 2005 po raz drugi został zaprzysiężony na stanowisku premiera oraz ministra spraw wewnętrznych i obrony[1].

Przed wyborami parlamentarnymi w maju 2010 zawiązał koalicję Sojusz Przyszłości z opozycyjnym Ruchem Socjalistycznym Mauritiusu (MSM) Pravinda Jugnautha[2]. W wyborach 5 maja 2010 koalicja odniosła zwycięstwo, zdobywając 41 mandatów w czasie głosowania, a w sumie 45 mandatów w 69-osobowym parlamencie. Premier Ramgoolam zapowiedział prowadzenie polityki opartej na „jedności, równości i nowoczesności”[3]. Oznajmił, że priorytetami jego rządu będzie poprawa infrastruktury drogowej, wzmocnienie bezpieczeństwa obywateli, rozwój opieki zdrowotnej i edukacji[4]. Nowy gabinet został zaprzysiężony 11 maja 2010, premier Ramgoolam objął w nim także resort spraw wewnętrznych. Wicepremierem i ministrem finansów został mianowany Pravind Jugnauth[5].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]