Nek (piosenkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Filippo Neviani
Ilustracja
Pseudonim Nek
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1972
Sassuolo
Pochodzenie  Włochy
Gatunek pop, rock
Zawód piosenkarz
Wytwórnia płytowa Warner Music
Strona internetowa

Filippo Neviani, pseudonim artystyczny Nek (ur. 6 stycznia 1972 r.) – popularny włoski piosenkarz. Niektóre z jego piosenek (np. Laura Non C'è lub Laura no esta) odniosły znaczny sukces w Europie i w Ameryce Południowej. W 1997 r. jego piosenka Almeno stavolta została jedną z najczęściej słuchanych piosenek roku.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Nek urodził się w Sassuolo, małym mieście w prowincji Modena. W wieku 9 lat nauczył się grać na gitarze. W 1984 wraz z Gianlucą Vaccarim utworzyli duet, który wkrótce stał się bardzo popularny wśród młodzieży. Na początku zwykle grywali na studniówkach, przyjęciach urodzinowych i innych okazyjnych wydarzeniach. Wtedy też Filippo zaczął "na poważnie" zajmować się śpiewaniem - najpierw z grupą country Winchester, a potem z zespołem White Lady, specjalizującym się w rocku. W 1991 zajął drugie miejsce na Festivalu w Castrocaro, który w tamtych czasach uważany był za prawdziwą trampolinę dla mało znanych artystów.

W 1992 wydał swój pierwszy solowy album (tym samym debiutując pod obecnym pseudonimem). Zaledwie rok później, dzięki utworowi In te, Nek zajął trzecie miejsce pośród "młodych" na Festiwalu w San Remo. In te to także tytuł drugiej płyty Neka.

W 1994 r. Nek wydał swój trzeci album, Calore Umano i ulokował się od razu na drugim miejscu Festivalu Italiano z piosenką Angeli Nel Ghetto. W tym roku Neviani zdobył także ważne wyróżnienie: nagrodę dla Najlepszego Młodego Wykonawcy Włoskiego.

Jednak dopiero w 1996 roku udało mu się osiągnąć międzynarodową sławę. Po podpisaniu kontraktu z WEA (dziś Warner Music) w 1997 wziął udział w Festiwalu w San Remo ze swoim wielkim hitem Laura Non C'e'. Mimo iż piosenka nie została doceniona w generalnej klasyfikacji, stała się największym przebojem San Remo '97. Utwór został umieszczony na albumie Lei, Gli Amici E Tutto Il Resto, za który Nek otrzymał we Włoszech sześć platynowych płyt; album rozszedł się w 600.000 kopii. W lecie Nek wystąpił w konkursie Festivalbar z utworem Sei Grande. W tym samym czasie wspomniany wyżej album podbijał rynki muzyczne w Europie (Hiszpania, Portugalia, Francja, Niemcy, Szwajcaria, Austria, Szwecja, Finlandia, Belgia) i Ameryce Południowej (Brazylia, Peru, Kolumbia, Argentyna). Odzew słuchaczy był naprawdę olbrzymi - płyta na całym świecie sprzedana została w liczbie 2 milionów kopii.

W czerwcu 1998 r ukazała się piąta płyta włoskiego artysty, In Due, a singiel Se Io Non Avessi Te był przez cztery miesiące najczęściej puszczanym hitem przez najważniejsze stacje radiowe. Nek 09.07.1998 otrzymał nagrodę IFPI, za to, że jego poprzednia płyta, Lei, Gli Amici E Tutto Il Resto została zakupiona w Europie przez ponad 1.000.000 osób. In Due także bije rekordy popularności: płyta platynowa w Hiszpanii, złota w Austrii, Szwajcarii, Argentynie... W Niemczech In Due znalazło się w pierwszej dwudziestce najlepiej sprzedających się albumów. W 1999 Nek wyruszył w świat z wielkim tournee promującym jego płyty.

Minęły trzy lata i 24 maja 2002 ukazał się siódmy album, Le Cose Da Difendere. Nek zmieniał styl muzyki na "mocniejszy" i "bardziej dojrzały". Managerem Neka został Alfredo Cerutti, a produkcją zajął się Dado Parisini, który wcześniej wypromował Laurę Pausini. W październiku ukazała się (w dwóch wersjach językowych) składanka Nek. The Best of... L'anno Zero podsumowująca 10 lat pracy artysty. Została sprzedana w 250.000 kopii (we Włoszech), a na liście przebojów utrzymywała się przez ponad 27 tygodni.

W 2005 roku wydał album Una Parte Di Me, zawierający piosenkę Lascia che io sia, która wkrótce wielokrotnie zajmowała pierwsze miejsce na listach włoskich przebojów. Nek wziął udział w koncercie Live 8, który odbył się na Circus Maximus 2 lipca 2005 roku.

We wrześniu 2006 poślubił swoją byłą asystentkę Patrizię Vacondio[1].

Był to też rok wydania jego dziesiątego albumu Nella Stanza 26. Singlem promującym płytę został utwór Instabile. Na początku roku 2007 Nek wydał następny singiel Notte di Febbraio. Od 24.02 singiel Instabile (w wersji hiszpańskiej Vertigo) bił rekordy popularności w Hiszpanii.

Jedenastą płytę Un'altra direzione (hiszpańska wersja "Nuevas direcciones") Nek promował singlami La voglia che non vorrei( "Deseo que ya no puede ser") , Se non ami ("Si no amas") oraz "Semplici Emozioni" ("Simples Emociones"). Wziął też gościnnie udział w koncercie włoskich artystów, z którego dochód przeznaczony był na pomoc poszkodowanym w trzęsieniu ziemi w Abruzji.

Albumy[edytuj | edytuj kod]

  • Nek (włoski, 1992)
  • In te (włoski, 1993)
  • Calore umano(włoski, 1994)
  • Lei, gli amici e tutto il resto (włoski) / Nek (hiszpański) – 1997
  • In due (włoski) / Entre tu y yo (hiszpański) – 1998
  • La vita è (włoski) / La vida es (hiszpański) – 2000
  • Le cose da difendere (Włoski) / Las cosas que defendere (hiszpański) – 2002
  • L'anno zero. The Best of Nek (włoski) / El año cero. Lo Mejor de Nek (hiszpański) – 2003
  • Una parte di me (włoski) / Una parte de mi (hiszpański) – 2005
  • Nella stanza 26 (włoski) - 2006 / En el quarto 26 (hiszpański) - 2007
  • Un'altra direzione (włoski) - 30 stycznia 2009 / Nuevas direcciones (hiszpański) - 27 maja 2009
  • Filippo Neviani (włoski i hiszpański) - 16 kwietnia 2013
  • Prima di parlare (włoski) - 2 marca 2015

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Oficjalna strona piosenkarza

Przypisy