Nowa Holandia (Brazylia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy dawnej kolonii holenderskiej w Ameryce Południowej. Zobacz też: inne znaczenia tego pojęcia.
Nowa Holandia
Nieuw Holland
Portugalskie imperium kolonialne
Hiszpańskie imperium kolonialne
1630–1654 Portugalskie imperium kolonialne
Flaga Nowej Holandii
Godło Nowej Holandii
Flaga Nowej Holandii Godło Nowej Holandii
Położenie Nowej Holandii
Stolica Mauritsstad (Recife)
Typ państwa kolonia
Zależne od  Republika Zjednoczonych Prowincji

Nowa Holandia (nid. Nieuw Holland, port. Nova Holanda) - holenderska kolonia istniejąca w latach 1630-1654 w północno-wschodniej części Brazylii.

Powstanie kolonii[edytuj | edytuj kod]

Unia iberyjska zawarta z Portugalią w 1581 roku pozwoliła Hiszpanii przejąć kontrolę nad zamorskimi posiadłościami w Brazylii. To spowodowało, że Niderlandy, prowadzące do tej pory z Portugalczykami handel wymienny na dużą skalę (m.in. cukier trzcinowy), ale znajdujące się w stanie wojny z ich sąsiadami, utraciły jedno z ważnych źródeł dochodu. Podczas rozejmu (1609-1621) import brazylijskiego cukru rozkwitł na nowo i osiągnął w tym czasie ponad 25 tys. ton, a w samym Amsterdamie powstało 25 zakładów rafineryjnych. W wyniku wybuchu wojny trzydziestoletniej, która ponownie uniemożliwiła czerpanie zysków, Kompania Zachodnioindyjska podjęła próbę zdobycia terenów w Ameryce Południowej. Flota dowodzona przez Jacoba Willekensa, składająca się z 26 jednostek pływających i 3 300 ludzi, po jednodniowym ataku zajęła 10 maja 1624 roku Salvador. Holendrzy nie byli jednak w stanie zapanować nad pozostałą częścią Bahii i 1 maja 1625 roku, wobec oporu portugalsko-brazylijskich oddziałów m.in. Matiasa de Albuquerque i zbliżających się hiszpańskich statków, poddali się.

Porażka i finansowe fiasko zmusiło Kompanię do szukania funduszy gdzie indziej. Bitwa stoczona w 1628 roku z hiszpańską flotą w okolicach Kuby (zatoka Matanzas) zakończyła się przechwyceniem przez Holendrów ogromnych ilości złota i srebra, co pozwoliło im na ponowne zwrócenie zainteresowania ku Brazylii. Tym razem wybór padł na Pernambuco, prywatną, bardziej narażoną na ataki kapitanię, będącą największym producentem cukru trzcinowego na świecie. Dysponując 77 okrętami, 7 tys. ludzi i 170 działami, zdobyli 15 lutego 1630 roku Olindę, a krótko potem Recife. Zwycięstwo to zapoczątkowało 24-letnią okupację regionu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]