Nuestra Señora de Atocha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nuestra Señora de Atocha
Historia
Stocznia Hawana
Wodowanie 1618
 Hiszpania
Los okrętu zatonął w czasie huraganu w 1622
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność ok. 500 ton
Długość ok. 112 stóp z Burgos (31,2 m)
Szerokość ok. 34 stóp (9,47 m)
Zanurzenie ok. 14 stóp (3,9 m)
Załoga 265 marynarzy i żołnierzy
Napęd
żaglowy 3-masztowy
Uzbrojenie
20 dział w baterii burtowej
4-8 lekkich działek na górnym pokładzie

Nuestra Señora de Atochahiszpański XVII-wieczny galeon należący do tzw. Srebrnej Floty. Statek zatonął w 1622 roku czasie huraganu w pobliżu Florydy, przewożąc na pokładzie znaczny ładunek srebra i innych kosztowności.

Historia[edytuj | edytuj kod]

"Nuestra Señora de Atocha" został zbudowany w działającej od ok. 1610 roku hiszpańskiej stoczni w Hawanie na Kubie dla floty Nowej Hiszpanii. Jako materiału do budowy kadłuba użyto mahoniu, dostępnego na Antylach, niczym nie ustępującemu drewnu dębowemu z okolic Bilbao, z którego budowano statki hiszpańskie w Europie.

W 1622 roku "Nuestra Señora de Atocha" wyruszył z portu w Hawanie w rejs do Hiszpanii z ładunkiem miliona srebrnych monet peso, 20 ton srebra w sztabach 70-funtowych oraz złota i szmaragdów. We wrześniu 1622 roku "Nuestra Señora de Atocha" zatonął podczas huraganu, rozbijając się na rafie w pobliżu archipelagu Florida Keys. Wraz z nim zatonęły również dwa inne statki, w tym galeon "Santa Margarita". Z katastrofy ocalało tylko kilka (4-5) osób, a ówczesne próby ratowania cennego ładunku podjęte przez Hiszpanów zakończyły się niepowodzeniem.

W 1985 roku wrak "Nuestra Señora de Atocha" został odkryty przez amerykańskiego "łowcę skarbów" Mela Fishera. Wydobyte z niego kosztowności, sztaby srebra, dawne armaty i inne artefakty można obecnie oglądać w Mel Fisher Maritime Heritage Society Museum w Key West na Florydzie.

Analiza archeologiczna wraku ujawniła, że kadłub miał istotne wady konstrukcyjne, spowodowane nadmiernymi oszczędnościami poczynionymi przez konstruktorów, które prawdopodobnie stały się przyczyną katastrofy. Aby zapewnić wystarczającą elastyczność, a jednocześnie sztywność kadłuba, ówczesne statki miały poszycie łączone za pomocą drewnianych kołków i żelaznych gwoździ. Badania wraku "Nuestra Señora de Atocha" pokazały, że do konstrukcji jego kadłuba użyto tylko żelaznych gwoździ (było to szybsze i tańsze rozwiązanie), co powodowało niebezpieczną dla właściwości wytrzymałościowych statku sztywność kadłuba[1].

Przypisy

  1. Angus Konstam, The Spanish Galleon 1530-1690, Osprey Publishing (UK) 2004, s. 12.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Angus Konstam, The Spanish Galleon 1530-1690, Osprey Publishing (UK) 2004

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]