O-bon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ogniska w kształcie chińskiego znaku dai.
Wikimedia Commons

O-bon (jap. お盆 o-bon, także bon?) – odpowiednik Święta Zmarłych w buddyzmie japońskim, podczas którego oddaje się cześć przodkom. Święto O-bon, o ponad 500-letniej tradycji, obchodzone jest od 13 do 16 sierpnia i jest jednym z trzech najważniejszych okresów wakacyjnych w Japonii, poza okresem noworocznym shōgatsu i świętami na początku maja, tzw. Złotym Tygodniem.

W okresie O-bon Japończycy odwiedzają groby rodzinne i składają na nich ofiary. Według wierzeń Japończyków, w czasie O-bon duchy przodków powracają na Ziemię, aby odwiedzić swoich krewnych. W wielu miastach, dzielnicach i osiedlach odbywają się lokalne festiwale połączone z tradycyjnymi tańcami - Bon-odori. Nad rzekami i nad morzem puszcza się na wodę lampiony, aby zaprowadziły dusze zmarłych z powrotem do ich krainy.

Co roku 15 sierpnia ma miejsce także iluminacja lampionami świątyni Tōdai-ji w Nara, a także chramu Kasuga i wielu innych.

W Kioto momentem kulminacyjnym w celebrowaniu lata jest zapalenie ognisk w dniu 16 sierpnia, na otaczających miasto pięciu wzgórzach, w tym najważniejszym: Daimonji-yama. Ogniska układają się w kształt chińskiego znaku 大 (dai - wielki), znaków 妙法, bramy torii oraz statku. Ceremonia ta nazywa się Gozan-no okuri-bi, a popularnie znana jest jako Daimonji-yaki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marcin Tatarczuk: Kaidan japońskie opowieści niesamowite epoki Edo. Warszawa: Wydawnictwo TRIO, 2011, s. 80. ISBN 978-83-7436-265-8.