Obieg fosforu w przyrodzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Obieg fosforu w przyrodzie - jeden z cykli biogeochemicznych, w którym fosfor krąży pomiędzy środowiskiem nieożywionym i organizmami żywymi.

Fosfor (P) występuje w środowisku w postaci fosforanów w skałach pochodzenia organicznego i nieorganicznego oraz resztkach kości i produktach wydalania.

Fosfor znajdujący się w glebie jest przyswajany przez bakterie fosforowe, a rozpuszczony w toni wodnej przez plankton. Organizmy te przetwarzają związki fosforu w formy dostępne dla roślin i zwierząt.

Rozpuszczalne w wodzie związki fosforu (fosforany, PO4) są pobierane przez rośliny, które wbudowują go w związki budujące komórki. Dla konsumentów źródłem fosforu są rośliny zielone oraz, ewentualnie, niższe w piramidzie troficznej poziomy konsumentów. Ostatnim ogniwem organizmów wykorzystujących fosfor są reducenci, organizmy te uwalniają także ten pierwiastek do środowiska w postaci rozpuszczalnych w wodzie fosforanów.

Część fosforu może wypaść z obiegu , gdy dostanie się do głębinowych osadów oceanicznych. Jednocześnie może być uzupełniany przez wietrzenie lub wymywanie ze skał zawierających związki fosforanowe rozpuszczalne w wodzie.

Information icon.svg Zobacz też: Obieg fosforu w wodzie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]