Obszar H I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy obłoków międzygwiazdowych. Zobacz też: inne znaczenia słowa "obszar".

Obszary H Iobłoki międzygwiazdowe utworzone z neutralnego wodoru atomowego (H1). Obszary te nie emitują światła, ale można je wykryć na podstawie słabej emisji promieniowania o długości 21 cm (1420 MHz), tzw. linii widmowej wodoru. Stopień jonizacji w obszarach H I jest bardzo niski i wynosi około 10-4 (jedna cząstka na 10 000). Obok obszarów H I identyfikuje się także obszary H II, zawierające zjonizowany wodór cząsteczkowy.

Temperatura obszarów H I wynosi około 60 K, a w skrajnych przypadkach nie powinna przekraczać 200 K[1].

Mapowanie emisji promieniowania z tych obszarów przy pomocy radioteleskopów wykorzystuje się do określania struktury galaktyk spiralnych.

Przypisy

  1. Spitzer L, Savedoff MP. The Temperature of Interstellar Matter. III.. „Astrophysical Journal”. 111, s. 593, 1950. doi:10.1086/145303. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anderson, Kevin J & Churchwell, Ed. The Anatomy of a Nebula. „Astronomy”. 13, s. 66–71, 1985.