Octave Crouzon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Louis Edouard Octave Crouzon (ur. 29 września 1874 w Paryżu, zm. 16 września 1938 tamże) – francuski lekarz neurolog.

Studiował na Uniwersytecie w Paryżu, m.in. u Paula Georges'a Dieulafoy'a, Józefa Babińskiego i Pierre'a Mariego. Jako lekarz związany był z Hôtel-Dieu de Paris i szpitalem Salpêtrière. Członek Académie nationale de médecine.

Jego szczególnym zainteresowaniem cieszyły się wrodzone choroby neurologiczne, zwłaszcza ataksja rdzeniowo-móżdżkowa. Jako pierwszy opisał zespół wad wrodzonych, znany dziś jako zespół Crouzona.

Komandor Legii Honorowej, odznaczony również Krzyżem Wojennym.

Prace[edytuj | edytuj kod]

  • Dysostose cranio-faciale héréditaire. Bulletin de la Société des Médecins des Hôpitaux de Paris 33, s. 545 (1912)
  • Une nouvelle famille atteinte de dysostose cranio-faciale héréditaire. Archives de médecine des enfants 18, s. 540 (1915)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stephen Ashwal: The Founders of child neurology. San Francisco: Norman Pub. in association with the Child Neurology Society, 1990, ss. 454-459. ISBN 0-930405-26-9.
  • O. Crouzon, M.D. The Journal of Nervous and Mental Disease 89(2), s. 264-265 (1939)
  • Apert. Octave Crouzon, notice nécrologique. Bulletins et Mémoires de la Société d'anthropologie de Paris (1938)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]