Odczynnik Nesslera
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Odczynnik Neßlera - (K2[HgI4], zasadowy roztwór tetrajodortęcianu(II) potasu) - odczynnik chemiczny stosowany do wykrywania jonów amonowych NH4+ powstałych w wyniku hydrolizy amoniaku lub pochodzących z rozpuszczonych w wodzie soli amonowych. Odczynnik został opracowany przez niemieckiego chemika Juliusa Neßlera (1827 – 1905).
Sposoby przygotowania:
- Jodek rtęci(II) (HgI2) rozpuszcza się w roztworze jodku potasu KI. Otrzymany roztwór rozcieńcza się i dodaje stałego lub 6M roztworu wodorotlenku potasu (KOH). Powstały ewentualnie osad oddziela się przez dekantację. Odczynnika nie należy długo przechowywać.
- Do roztworu chlorku rtęci(II) (HgCl2) dodaje się jodku potasu do wytrącenia i dalej do rozpuszczenia osadu jodku rtęci(II). Otrzymany roztwór alkalizuje się dodatkiem stałego wodorotlenku potasu.
W wyniku reakcji z jonami amonowymi powstaje jodek zasady Millona:
- NH4+ + 2 [HgI4]2- + 4 OH- → [Hg2N]I + 7 I- + 4 H2O
Żółte zabarwienie roztworu lub w większych stężeniach wytrącenie brunatnego osadu jest dowodem obecności jonów amonowych. Reakcja jest bardzo czuła.