Eter dietylowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Eter dietylowy
Eter dietylowy Eter dietylowy
Eter dietylowy
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C4H10O
Inne wzory C2H5OC2H5, (C2H5)2O, Et2O
Masa molowa 74,12 g/mol
Wygląd bezbarwna, palna, lotna ciecz[1]
Identyfikacja
Numer CAS 60-29-7
PubChem 3283[2]
Podobne związki
Podobne związki iperyt siarkowy
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
Legalność w Polsce prekursor narkotykowy kategorii 3

Eter dietylowy (pot. eter etylowy[4], eter) – organiczny związek chemiczny z grupy eterów, zbudowany z dwóch grup etylowych przyłączonych do atomu tlenu. Ma właściwości narkotyczne, nasenne i znieczulające. Nałogowe wąchanie lub spożywanie eteru nosi nazwę eteromanii.

Spis treści

[edytuj] Otrzymywanie

Eter dietylowy otrzymuje się w wyniku dehydratacji alkoholu etylowego (działając nań stężonym kwasem siarkowym w temperaturze 140 °C). W przemyśle otrzymywany jest w wyniku dehydratacji par alkoholu etylowego przepuszczanych nad Al2O3 lub zeolitami.

[edytuj] Właściwości

Eter dietylowy jest skrajnie łatwopalną cieczą (temperatura zapłonu: -40 °C, temperatura samozapłonu 170 °C). Z powietrzem (i tlenem) tworzy mieszaninę wybuchową. Jego pary są cięższe od powietrza, co powoduje, że "pełzają" po stole laboratoryjnym, unosząc się z otwartej butelki. Możliwe jest więc podpalenie par eteru, nawet w odległości kilku metrów od otwartej butelki, co powoduje szybkie przeniesienie ognia i pożar. Jest to powód, dla którego należy bardzo ostrożne obchodzić się z nim (dobrze wentylowane pomieszczenie), a w szczególności nie wolno używać otwartego ognia przy wszelkich pracach z eterem. W większych laboratoriach spotyka się specjalne pomieszczenia do wykonywania prac związanych z użyciem eteru dietylowego – tak zwane pokoje eterowe.

[edytuj] Zastosowanie

Głównie stosowany jako:

[edytuj] Zagrożenia

Eter dietylowy (podobnie jak inne etery) ma skłonność do tworzenia wybuchowych, wysokowrzących nadtlenków, w wyniku działania światła i kontaktu z powietrzem. Oddestylowanie eteru zawierającego nadtlenki prowadzi do ich zatężenia i może spowodować eksplozję. Dlatego przed przystąpieniem do destylacji eteru należy wykonać test na obecność nadtlenków, a w razie stwierdzenia ich obecności należy rozłożyć je za pomocą środka redukującego[6].

[edytuj] Zobacz też

Wikisłownik
Zobacz hasło eter w Wikisłowniku

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (red.): Podręczny słownik chemiczny. Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2002. ISBN 83-71-83-240-0. 
  2. Eter dietylowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg załącznika I Dyrektywy 67/548/EWG: Eter dietylowy (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2010-10-20].
  4. Z formalnego punktu widzenia eter etylowy to ogólna nazwa eterów, w którym występuje jedna grupa etylowa (C2H5-). W praktyce laboratoryjnej i przemysłowej nazwa ta odnosi się do eteru dietylowego.
  5. Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt : podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów : praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 27. ISBN 83-09-01792-8. 
  6. Arthur I.Vogel "Preparatyka organiczna", Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1984

[edytuj] Bibliografia

  1. praca zbiorowa: Słownik chemiczny. Wyd. VII. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1995. 
Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach