Okręty podwodne typu Zwaardvis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Okręty podwodne typu Zwaardvis
Sbs0002.jpg
Informacje ogólne
Rodzaj okrętu SS
Kraj budowy  Holandia
Budowa
Stocznia Rotterdamse
Fijenoord
Zbudowane cztery
Wodowanie:
• pierwsza jednostka
• ostatnia jednostka

2 lipca 1970
20 grudnia 1986
Służba
Użytkownicy  Koninklijke Marine  MW Republiki Chińskiej
Typ poprzedzający Dolfijn
Typ następny Walrus
Służba w latach holenderskie: 1972-1995
Obecnie w służbie dwie
Dane taktyczne
Wyrzutnie torpedowe:
• dziobowe

6 x 533mm
Uzbrojenie 20 torped Mk.37, NT37, później Mk.48
Prędkość:
• na powierzchni
• w zanurzeniu

13 węzłów
20 węzłów
Dane techniczne
Wyporność:
• na powierzchni 2408 ton
• w zanurzeniu 2640 ton
Napęd 3 silniki Diesla Werkspoor
1 silnik elektryczny Holec,
1 wał napędowy, 4200 bhp/5100 shp
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Okręty podwodne typu Zwaardvisholenderskie okręty podwodne z napędem diesl-elektrycznym stanowiące pochodną amerykańskich okrętów typu Barbel. Dwa holenderskie okręty tego typu, dzięki transferowi technologii jednostek Barbel, były pierwszymi jednostkami tego kraju w których wykorzystując rozwiązania konstrukcyjne opracowane w amerykańskim programie badawczym Albacore, zastosowano kroplowy kształt. W okrętach tych zmieniono jednak wyposażenie elektroniczne w postaci sensorów. W późnych latach 80. okręty zostały zmodyfikowane, przez zastosowanie ulepszonych sensorów, w tym holowanej anteny sonaru oraz wyposażono je w zdolność do odpalania torped Mk. 48. Jednostki te zostały wycofane ze służby w latach 1989-1995 i zaoferowane na sprzedaż. W roku 2000 okręty zostały przetransferowane do Malezji, jednak transakcja ich sprzedaży nie doszła do skutku, w związku z czym w roku 2006 zostały tam pocięte na złom.

Sześć ulepszonych okrętów tego typu zamierzał nabyć Tajwan. Zmiany obejmować miały sensory okrętów, zwiększenie stopnia ich automatyzacji oraz magazynu, który mieścić miał 28 torped. Na skutek jednak protestów Chińskiej Republiki Ludowej, zostały zbudowane jedynie dwie pierwsze z zaplanowanych jednostek. W zamiarach Tajwanu jest modernizacja tych okrętów zmierzająca do umożliwienia im wystrzeliwania z wyrzutni torpedowych pocisków manewrujących.

Bibliografia [edytuj]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 392. ISBN 1851095632.