Okręty podwodne typu Dolfijn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Okręty podwodne typu Dolfijn
Hr. Ms. Dolfijn (1960) 1.jpg
Kraj budowy  Holandia
Stocznia Rotterdamse, Fijenoord
Zbudowane cztery
Wodowanie:
• pierwsza jednostka
• ostatnia jednostka

20 maja 1959
14 czerwca 1965
Użytkownicy  Koninklijke Marine
Służba w latach 1960-1992
Wyrzutnie torpedowe:
• dziobowe
• rufowe

4 x 533 mm
4 x 533 mm
Uzbrojenie 16 torped
Prędkość:
• na powierzchni
• w zanurzeniu

14 węzłów
17 węzłów
Wyporność:
• na powierzchni 1530 ton
• w zanurzeniu 1826 ton
Długość 79,5 metra
Szerokość 7,8 metra
Napęd 2 silnik Diesla MAN, 2 silniki elektryczne, 2 wały, (2800 KM)
Załoga 67 oficerów i marynarzy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Okręty podwodne typu Dolfijn – typ holenderskich myśliwskich okrętów podwodnych z czasów zimnej wojny. Cechą charakterystyczną tych jednostek był niezwykły trójcylindryczny kadłub sztywny. Konstrukcję opracowano na bazie podjętych jeszcze w trakcie drugiej wojny światowej przez Nederlandsche Verenigde Scheepsbouw Bureaux studiów nad multicylindrycznymi okrętami podwodnymi. Kadłub sztywny czterech jednostek tego typu składał się z trzech cylindrów. Górny cylinder kadłuba sztywnego o pełnej długości mieścił załogę, urządzenia dowodzenia i kontroli oraz systemy uzbrojenia, podczas gdy dwa umieszczone równolegle poniżej krótsze cylindry mieściły niezależne od siebie maszynownie. W każdym zainstalowano silnik Diesla MAN i silnik elektryczny, jeden wał napędowy ze śrubą oraz składającą się ze 168 ogniw baterię. Kadłub sztywny o takiej strukturze otoczony był opływowym kadłubem lekkim. Po zwodowaniu dwóch pierwszych jednostek w stoczni Rotterdamse w latach 1959–1960 budowa kolejnych okrętów tego typu została opóźniona w związku z rozważaniami nad nabyciem od Stanów Zjednoczonych technologii napędu nuklearnego. Ostatecznie dwa kolejne okręty zwodowano w roku 1965 w stoczni Fijenoord.

W latach 70. wszystkie okręty otrzymały zmodernizowany zestaw sensorów, a w późnych latach 80. druga para także silniejsze jednostki napędowe Pielstick. HNLMS "Dolfijn" (S808) został wycofany ze służby w roku 1982. W roku 1990 "Zeehonda" (S809) przeznaczono do testów, po czym pocięto w roku 1997. "Potvis" (S804) zakończył służbę w roku 1992, a "Tonjin" (S805), który ukończył służbę w tym samym roku, od roku 1994 pełni funkcję okrętu muzeum w Den Helder.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 343. ISBN 1-8510-9563-2.