Olimpiada Machabejska
 |
Ten artykuł od 2011-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Olimpiada Machabejska, Żydowskie Igrzyska Olimpijskie (Maccabiah, Makabiada) – olimpiada sportowa organizowana przez izraelską organizację Maccabi.
W 1932 roku, pierwsza Olimpiada Machabejska (Maccabiah), międzynarodowe Igrzyska Żydowskie, zatwierdzone przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski, odbyła się w Tel Awiwie na stadionie Maccabiah Stadium. Wystąpiło w niej 500 sportowców żydowskich z 23 krajów.
Druga taka impreza miała miejsce w 1935 roku, wzięło w niej udział przeszło dwa razy więcej atletów (1350 osób) niż w poprzedniej, większość z nich została jednak później w Palestynie, nie chcąc wracać do Europy zagrożonej przez nazistów. W obawie przed powtórzeniem się tego, następne zawody, z 1938 roku, zostały odwołane.
Kolejne imprezy Machabejskie miały miejsce w latach: 1950, 1953, 1957, 1961, 1965, 1969, 1973, 1977, 1981, 1985, 1989, 1993, 1997 i 2001. Wszystkie miały miejsce w Tel Awiwie, oprócz ostatniej, która odbyła się częściowo w Tel Awiwie, a częściowo w Jerozolimie.
W przedostatniej Olimpiadzie Machabejskiej z 1997 roku - piętnastej – wzięła udział rekordowa liczba uczestników - ponad 5500 sportowców z żydowskich wspólnot w 54 krajach, startujących w ponad 50 konkurencjach.
Olimpiada Machabejska jest obecnie trzecim pod względem wielkości wydarzeniem sportowym na świecie, po igrzyskach olimpijskich i Uniwersjadzie, a także największą imprezą żydowską w ogóle. Większość uczestników zawodów to zapaleni amatorzy, a nie zawodowcy i profesjonaliści. Jednakże były i są również wyjątki, jak np. Mark Spitz, który zdobył jako nastolatek 6 złotych medali w pływaniu na Olimpiadzie Machabejskiej w 1965 roku. Później udało mu się jeszcze zdobyć 2 razy złoto, raz srebro i brąz na Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku w 1968 roku, a także ustanowić nie pobity do igrzysk w Pekinie przez Michaela Phelpsa (Phelps zdobył 8 złotych medali) rekord 7 złotych krążków w Monachium w 1972 roku.
