Opętanie (film 1981)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Opętanie
Possession
Gatunek horror,
dramat
Data premiery Ziemia 27 maja 1981
Kraj produkcji  Francja
 Niemcy
Język angielski
Czas trwania 123 min.
Reżyseria Andrzej Żuławski
Scenariusz Frederic Tuten,
Andrzej Żuławski
Główne role Isabelle Adjani,
Sam Neill
Muzyka Andrzej Korzyński
Zdjęcia Bruno Nuytten
Scenografia Marie-Sophie Dubus,
Suzanne Lang-Willar
Dystrybucja Panarecord

Opętanie (ang./fran. Possession) – film koprodukcji francusko-niemieckiej zrealizowany przez Andrzeja Żuławskiego w 1981 roku, zawierający elementy kina grozy. Jego tematem jest zdrada małżeńska i związany z nią rozpad osobowości, ukazany jako tytułowe opętanie i wejście w świat sennego koszmaru. Główne role zagrali Sam Neill i Isabelle Adjani.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Berlin Zachodni, Mark wraca do domu po dłuższej nieobecności spowodowanej nieokreśloną misją. Zastaje w domu przeżywającą załamanie nerwowe, żonę Annę, która opuszcza go i ich małego synka. Zrozpaczony Mark dowiaduje się o romansie żony z ekscentrycznym Heinrichem. Wynajmuje detektywa aby śledził niewierną żonę. Wkrótce okazuje się, że prawda o odejściu Anny przerasta najśmielsze wyobrażenia nie tylko Marka, ale i jej kochanka – kobieta została opętana.

Historia filmu[edytuj | edytuj kod]

Po wstrzymaniu przez władze PRL produkcji filmu Na srebrnym globie, Żuławski stracił możliwość podjęcia jakiejkolwiek pracy w Polsce. Przez długi czas utrzymywany był przez przyjaciół. Ten okres splótł się także z osobistym problemem reżysera – od Żuławskiego odeszła jego żona Małgorzata Braunek. Zrozpaczony niepowodzeniami zarówno w życiu prywatnym jak i zawodowym, wyleciał do Nowego Jorku gdzie chciał popełnić samobójstwo, od którego odwiódł go Andy Warhol. Niejako w formie terapii, Żuławski w ciągu 10 dni napisał scenariusz, który wkrótce stał się podstawą do nakręcenia Opętania.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

dla Andrzeja Żuławskiego

dla Isabelle Adjani

Ponadto film miał 3 inne nominacje.

Dodatkowe informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Film nie był nigdy wyświetlany w niemieckich kinach, a ukazał się tam oficjalnie dopiero na DVD w listopadzie 2009 roku, w USA został skrócony aż o 45 minut i przemontowany, a w Anglii został zakazany w całości jako tzw. "video nasty".

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]