Pandurzy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pandurzy (także bandurzy, synonim opryszka [1]) – dawniej prywatne wojsko złożone ze sług magnaterii węgierskiej, rumuńskiej i chorwackiej; pełnili również służbę wojskowo-policyjną urzędów miejskich i gmin chorwackich, serbskich i slawońskich. Uzbrojeni bywali w szable (często w jatagany), także w broń palną – pistolety i strzelby. W osiemnastowiecznej Austrii i Węgrzech formowano z nich nieregularne piesze oddziały wojskowe, później przekształcone w straż graniczną.
Formacje pandurów obecne były także na Śląsku, m.in. we Wrocławiu.
Przypisy
[edytuj] Zobacz też
- Szaniec Pandurów – pozostałości fortyfikacji zajmowanych przez Pandurów we Wrocławiu
