Paracenteza (otolaryngologia)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Paracenteza, inaczej myringotomia – zabieg laryngologiczny polegający na nakłuciu błony bębenkowej w celu ewakuacji wydzieliny patologicznej z jamy bębenkowej, lub w celach diagnostycznych. Wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym (u dzieci).
Technika zabiegu [edytuj]
- nacięcie błony bębenkowej specjalnym nożem do paracentezy w kwadrancie przednio-dolnym, lub tylno-dolnym
- odessanie w przypadku obecności zalegającej wydzieliny z jamy bębenkowej
- czasami założenie drenika wentylacyjnego (pistonu) w miejsce naciętej błony bębenkowej, celem utrzymania czasowego drenażu jamy bębenkowej
Wskazania [edytuj]
- wysiękowe zapalenie ucha środkowego
- krew w jamie bębenkowej (haemotympanum) najczęściej po urazie głowy
- brak poprawy lub narastanie objawów ostrego zapalenia ucha środkowego mimo leczenia farmakologicznego
- każde powikłanie ostrego zapalenia ucha środkowego
- niedowład nerwu twarzowego
- usznopochodne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- zaburzenia równowagi
Bibliografia [edytuj]
- Stanisław Iwankiewicz: Ćwiczenia z otolaryngologii. Warszawa: PZWL, 1985, s. 94-95. ISBN 8320008239.
