Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Dusznikach-Zdroju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła
kościół parafialny
kościół parafialny
Siedziba Duszniki-Zdrój
Adres ul. Kłodzka 15
57-340 Duszniki-Zdrój
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja świdnicka
Dekanat Kudowa-Zdrój
Filie Łężyce św. Marii Magdaleny i Duszniki-Zdrój Najświętszego Serca Pana Jezusa
Proboszcz ks. Zbigniew Wichrowicz
Wspomnienie liturgiczne 29 czerwca
brak współrzędnych
Kościół filialny w Łężycach

Parafia pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Dusznikach-Zdroju znajduje się w dekanacie kudowskim w diecezji świdnickiej. Była erygowana w XIV w. Jej proboszczem jest ks. Zbigniew Wichrowicz.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o parafii w Dusznikach pochodzą z 1324 r., które mówią o proboszczu dusznickim Albrechcie. Z 1346 roku pochodzi wzmianka o kościele z ołtarzem św. Katarzyny. Około połowy XVI w. powstaje w miejscu dawnej, drewnianej świątyni kościół murowany. Jego prezbiterium to południowo-wschodnia kaplica obecnego kościoła. W roku 1550 odbywają się w nim pierwsze protestanckie kazania. Pod koniec XVI wieku z pomocą cesarską kościół zostaje odnowiony, a w 1598 r. powstaje nowa kazalnica, przeniesiona później do kaplicy pw. Św. Trójcy. Początek XVII w. rozpoczyna się niefortunnie - pożarem kościoła, który zostaje odbudowany dopiero w 1629 r. Od 1623 r. kościół przechodzi w ręce katolików i w tych rękach dotrwał do dnia dzisiejszego. W latach 1641-1680 powstaje kamienna wieża, do dziś istniejąca, przebudowana w 1656 r. i później w 1675 r. W końcu XVII w. z powodu zniszczenia wewnętrznych drewnianych empor postanowiono jego przebudowę. W 1708 r. poświęcono kamień węgielny pod budowę nowego kościoła, ustawionego prostopadle do pierwotnego. Projekt barokowej budowli przygotowuje Lorenz Meyser z Kłodzka. Budowę zakończono w 1730 r. W 1771 r. następuje przebudowa sklepienia prezbiterium. W 1780 powstaje nowy chór muzyczny i polichromie dusznickiego malarza Grunda. W roku 1816 zbudowano obecną dzwonnicę, a w 1817 kaplicę północną. W trakcie wielkiego pożaru miasta w 1844 r. spłonęły dachy i zawaliło się sklepienie wieży.

Wewnątrz bogate wyposażenie, m.in. barokowy ołtarz główny z ok. 1730 r. autorstwa M. Kösslera z figurami z lat 1717-25, z obrazem wybitnego czeskiego malarza Piotra Brandla "Pożegnanie Apostołów Piotra i Pawła". Pozostałe ołtarze z 1720, 1725 i 1780 r. oraz z pocz. XIX w. Najcenniejszy jest ołtarz "Czternastu Wspomożycieli" z figurami najprawdopodobniej dłuta M. Kösslera. W kościele znajduje się również renesansowa chrzcielnica z 1560 r., zdobiona ornamentem, rokokowy prospekt organowy z 1780 r., liczne rzeźby i obrazy barokowe z XVIII i XIX w. Na szczególną uwagę zasługuje ambona (1730 r.) autorstwa prawdopodobnie przez M. Kösslera, na zlecenie proboszcza J. Heinela. Ma kształt wieloryba z rozwartą paszczą. W 1732 r. figury Ewangelistów wykonał sławny śląski rzeźbiarz M. I. Klahr.

Proboszczowie parafii w latach 1945 - 2006[edytuj | edytuj kod]

  • do czerwca 1945 r. — ks. Alfred Beck
  • od 1945 r. do 15 kwietnia 1947 r. — ks. Mieczysław Pieniążek
  • od 1947 r. do 30 września 1947 r. — ks. Stanisław Sendys
  • od 1947 r. do 30 lipca 1948 r. — ks. Joachim Lichy
  • od 1948 r. do 18 lipca 1955 r. — ks. Albin Horba
  • od 1955 r. do 30 czerwca 1956 r. — ks. Stefan Helowicz
  • od 1956 r. do 24 sierpnia 1957 r. — ks. Jan Winiarski
  • od 1957 r. do 29 stycznia 1961 r. — ks. Stanisław Woronowicz
  • od 1961 r. do 12 grudnia 1961 r. — ks. Witold Gliszczyński
  • od 1961 r. do 12 lipca 1962 r. — ks. Jan Podkopał
  • od 1962 r. do 27 lipca 1983 r. — ks. Marian Hawryszczuk
  • od 1983 r. do 28 czerwca 2004 r. — ks. Mirosław Wójtewicz
  • od 2004 r. – ks. Zbigniew Wichrowicz