Paul Durand-Ruel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pierre-Auguste Renoir, Paul Durand-Ruel, 1910

Paul Durand-Ruel (18311922) – francuski marszand i kolekcjoner szczególnie związany z impresjonistami. Był jednym z pierwszych nowoczesnych marszandów, którzy wspierali malarzy, pomagając im materialnie i organizując indywidualne wystawy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Paul Durand-Ruel w 1865 roku przejął rodzinny interes po ojcu, który również był marszandem. W latach 60. i wczesnych 70. XIX wieku wspierał i jednocześnie handlował obrazami Barbizończyków. Bardzo szybko nawiązał również kontakty z malarzami, znanymi później jako imprejsoniści.

W czasie wojny francusko-pruskiej Durand-Ruel opuścił Paryż udając się do Londynu, gdzie spotkał wielu francuskich artystów, włączając Claude'a Moneta, Camille'a Pissarro i Charlesa-François Daubigny.

Już we wczesnych latach 70. XIX wieku wyczuł potencjał sztuki impresjonistów, pierwsza wielka wystawa ich prac miała miejsce w jego galerii w Londynie w 1872 roku. Później ich wystawy organizował również w Paryżu, a nawet w Nowym Jorku, czym przyczynił się do popularności impresjonizmu w Stanach Zjednoczonych.

W czasie kolejnych trzech dekad Paul Durand-Ruel stał się najbardziej znanym i najważniejszym obrońcą impresjonistów na świecie, w czasach kiedy ich sztuka nie była jeszcze powszechnie doceniana. Do najbardziej znanych artystów, zawdzięczających wiele Durand-Ruelowi należą: Edgar Degas, Édouard Manet, Claude Monet, Berthe Morisot, Camille Pissarro, Pierre-Auguste Renoir, Alfred Sisley.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ian. Chilvers: Oksfordzki leksykon sztuki. Warszawa: Arkady, 2002, s. 208. ISBN 83-213-4157-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]