Paul van Buitenen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paul van Buitenen
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1957
Breda
Poseł do PE VI kadencji
Okres urzędowania od 20 lipca 2004
do 13 lipca 2009

Paul van Buitenen (ur. 28 maja 1957 w Bredzie) – holenderski polityk, księgowy, urzędnik służby cywilnej w strukturach Unii Europejskiej, poseł do Parlamentu Europejskiego (2004–2009). Whistleblower, który w sposób pośredni przyczynił się do rozwiązania Komisji Europejskiej kierowanej przez Jacques'a Santera.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w technikum w Eindhoven, następnie pod koniec lat 70. odbył służbę wojskową. W 1980 uzyskał dyplom z zakresu księgowości, po czym do 1990 pracował pracował jako asystent księgowego, kierownik działu planowania w prywatnym przedsiębiorstwie i doradca ds. finansowych na jednym z uniwersytetów.

W 1990 został zatrudniony w strukturach Komisji Europejskiej. Był m.in. asystentem audytora w Dyrektoriacie Kontroli Finansowej. Pełniąc tę funkcję, ujawnił przypadki korupcji i nepotyzmu w strukturach Komisji Europejskiej, w tym dotyczące fikcyjnego zatrudnienia przez francuską komisarz Édith Cresson swojego dentysty. Paul van Buitenen został wówczas zawieszony na kilka miesięcy, w trakcie których otrzymywał połowę wynagrodzenia[1]. Niezależne dochodzenie potwierdziło część podawanych przez niego informacji. Rewelacje Paula van Buitenena sprowadziły na Komisję Europejską falę krytyki, w konsekwencji których ustąpił jej przewodniczący Jacques Santer i pozostali komisarze[2]. Wydarzenia z tego okresu Paul van Buitenen opisał w książce Blowing the Whistle: Fraud in the European Commission, wydanej przez Politicos Pub w 2000. Został wówczas uhonorowany tytułem "Europejczyka Roku" przez magazyn "Reader’s Digest"[3]. W późniejszych latach podważono pewną część podawanych przez niego informacji, m.in. w 2004 umorzono postępowanie sądowe przeciwko Édith Cresson[4].

W 1999 Paul van Buitenen został członkiem belgijskiej partii zielonych Agalev. W 2002 wstąpił do niderlandzkiej Partii Socjalistycznej.

Przed wyborami europejskimi w 2004 założył własne ugrupowanie pod nazwą Transparentna Europa, które – pod hasłami walki z korupcją – wprowadziło dwóch europosłów VI kadencji[2]. Jeden z mandatów objął Paul van Buitenen. Został członkiem grupy Zielonych i Wolnego Sojuszu Europejskiego, a także Komisji Kontroli Budżetowej. W PE zasiadał do 2009[5].

W 2006 ujawnił w mediach, że według niego Frits Bolkestein, były komisarz ds. usług i rynku wewnętrznego, jest członkiem rady doradczej rosyjskiego banku Menatep, w którym miały być prowadzone tajne konta spółki Clearstream, świadczącej usługi finansowe[6]. Z kolei w 2008 upublicznił streszczenie raportu wykazującego nieprawidłowości w rozliczeniach funduszy niektórych europosłów[7].

W 2008 Transparentna Europa zakończyła działalność. Po odejściu z europarlamentu Paul van Buitenen, przebywający w trakcie sprawowania mandatu na urlopie bezpłatnym, powrócił do pracy urzędniczej.

Przypisy

  1. Kasiarze z Brukseli. "Wprost" nr 14/2008. [dostęp 29 września 2010].
  2. 2,0 2,1 The Fighting Dutchman (ang.). businessweek.com, 26 lipca 2004. [dostęp 29 września 2010].
  3. O'Sullivan joins list of Europeans of the Year (ang.). europeanvoice.com, 17 lutego 2000. [dostęp 29 września 2010].
  4. Była premier Francji niewinna. wyborcza.pl, 1 lipca 2004. [dostęp 18 listopada 2010].
  5. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 29 września 2010].
  6. Paul Van Buitenen: «Bolkestein pourrait quitter la Menatep» (fr.). 20minutes.fr, 25 kwietnia 2006. [dostęp 29 września 2010].
  7. MEP makes 'fraud' report public (ang.). bbc.co.uk, 5 marca 2008. [dostęp 29 września 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]